Móri
manstu þegar mættir henni fyrst?
merkilegt er það sem hratt út spyrst
fjandsamlegar fjölskyldurnar tvær
forboðið að elska yngismær
sládu kalda kinn
keyrðu hnullunginn
hart í liðað hár
hún skal bráðum nár
búkur verður blár
blæða opin sár
heltók huga þinn
horfði þangað inn
áttuð þennan litla leynistað
lékuð ykkur þar, en nóg um það
fann ég ykkar hosiló í haust
horfði á og milli steina skaust
fegurðina finn
fró er rifnar skinn
hamarinn er hár
hrynja niður tár
búkur verður blár
blæða opin sár
heltók huga þinn
horfði þangað inn
reiðar eru raddirnar
ráfa um og leita þar
móri
móri
bjargaðu þér bóndason
bjargið er þin eina von
móri
móri
hafið felur hana vel
hugar- þitt er brotið þel
móri
móri
manstu þegar mættir henni fyrst?
merkilegt er það sem hratt út spyrst
fjandsamlegar fjölskyldurnar tvær
forboðið að elska yngismær
Móri
você se lembra quando a encontrou pela primeira vez?
é curioso o que se espalha rápido
as duas famílias inimigas
é proibido amar a jovem
bata na bochecha fria
acelere a pedra
com força no cabelo desgrenhado
ela logo vai se despir
sua barriga vai ficar azul
sangrando feridas abertas
pegou sua mente
olhei pra dentro
vocês tinham esse pequeno esconderijo
brincavam lá, mas chega de falar sobre isso
encontramos suas calças de outono
olhei e entre as pedras se escondeu
sinta a beleza
é prazeroso rasgar a pele
o martelo é alto
cai lágrimas
sua barriga vai ficar azul
sangrando feridas abertas
pegou sua mente
olhei pra dentro
as vozes estão inquietas
perambulam e buscam lá
móri
móri
salve-se, filho do fazendeiro
salvar é sua única esperança
móri
móri
o mar a esconde bem
sua mente está quebrada
móri
móri
você se lembra quando a encontrou pela primeira vez?
é curioso o que se espalha rápido
as duas famílias inimigas
é proibido amar a jovem