Trösta Mig
Mellan huset och heden
finns den plats där vi står.
Solen rör dina kläder.
Vinden drar i ditt hår.
Kan du inte säga om du tänker gå nu
Kan du inte tala om hur det ska gå nu
Kan du inte visa nåt med dina händer
Kan du inte säga att vad som än händer
ska vi en gång få gå tillsammans.
Det skulle trösta mig
Det skulle trösta mig
i natt
Det finns kärlek på tundran
mellan spindlar i snön.
Så jag kan inte ens undra
om det vi har är en dröm.
Kan du inte säga...
Conforta-me
Entre a casa e o campo
existe o lugar onde estamos.
O sol toca suas roupas.
O vento bagunça seu cabelo.
Você não pode dizer se vai embora agora?
Você não pode falar como vai ser agora?
Você não pode mostrar nada com suas mãos?
Você não pode dizer que, aconteça o que acontecer,
um dia vamos poder ir juntos.
Isso me confortaria
Isso me confortaria
esta noite.
Há amor na tundra
entre aranhas na neve.
Então eu não posso nem me perguntar
se o que temos é um sonho.
Você não pode dizer...