Kaksi Reittiä Yksi Suunta
Uusi sivu tyhjä rivi
talvi päättää syklin
maa on valkoinen arkki,
kohti viimeistä lukua
ja rivin reunaa
Kynäni ura ei ole virheetön
ja selkeä lause
kynäni ura on uomaansa
hakevaa ajatuksen virtaa
Lyijynraskas harmaa polku
sanojeni painon alla
tämäkö on vapauteni
viimeinen luku,
tässäkö rivin reuna
Sieluni maiseman lumen
sulattaa tuli,
teksti jonka kanssa kuljen
tämäkö on rakkauteni
viimeinen luku
tässäkö rivin reuna
Kaksi reittiä yksi suunta
Puhe on teko on
sana on vapaus on
kylmä ja lakea pinta
tämäkö on maailmani
viimeinen luku,
tässäkö rivin reuna
Näkymä on paperia
yhtä massaa,
taivallan suunnikkaan
laidasta laitaan
tämäkö on elämäni
viimeinen luku
tässäkö rivin reuna
Kaksi reittiä, yksi suunta
Kaksi reittiä, yksi suunta
isken jalkani hankeen
Kaksi reittiä, yksi suunta
Kaksi reittiä, yksi suunta
Reunalla tunnustan
ei ollut järkeä, ei jumalaa
vain vapaus valita
kahdesta pahasta pienempi
raskas tie
raskas tie
Kaksi reittiä, yksi suunta
Kaksi reittiä, yksi
Kaksi reittiä, yksi suunta
Kaksi reittiä, yksi
Kaksi reittiä, yksi suunta
Kaksi reittiä, yksi
Kaksi reittiä
isken jalkani hankeen
Kaksi reittiä, yksi suunta
Kaksi reittiä, yksi suunta
isken jalkani hankeen
Reunalla tunnustan
ei ollut järkeä, ei jumalaa
vain vapaus valita
kahdesta pahasta pienempi
raskas tie
raskas tie
Silmät auki astun
selkä suorana
kädet avoinna
maailma takana
ulos sivulta
piste
Dois Caminhos, Uma Direção
Uma nova página, linha em branco
o inverno encerra o ciclo
a terra é uma folha branca,
rumo ao último capítulo
e à borda da linha
A trilha da minha caneta não é perfeita
e a frase clara
a trilha da minha caneta é um fluxo
de pensamentos que busca seu leito
Caminho cinza, pesado como chumbo
sob o peso das minhas palavras
será que essa é a minha liberdade?
último capítulo,
será que aqui está a borda da linha?
A neve da paisagem da minha alma
aquece-se com o fogo,
o texto que carrego
será que esse é o meu amor?
último capítulo
será que aqui está a borda da linha?
Dois caminhos, uma direção
Falar é agir,
a palavra é liberdade,
a superfície é fria e plana
será que esse é o meu mundo?
último capítulo,
será que aqui está a borda da linha?
A visão é papel
uma massa única,
eu caminho pelo retângulo
de ponta a ponta
será que essa é a minha vida?
último capítulo
será que aqui está a borda da linha?
Dois caminhos, uma direção
Dois caminhos, uma direção
bato meu pé na neve
Dois caminhos, uma direção
Dois caminhos, uma direção
Na borda, confesso
não havia sentido, não havia deus
apenas a liberdade de escolher
o menor dos males
caminho pesado
caminho pesado
Dois caminhos, uma direção
Dois caminhos, uma
Dois caminhos, uma direção
Dois caminhos, uma
Dois caminhos, uma direção
Dois caminhos, uma
Dois caminhos
bato meu pé na neve
Dois caminhos, uma direção
Dois caminhos, uma direção
bato meu pé na neve
Na borda, confesso
não havia sentido, não havia deus
apenas a liberdade de escolher
o menor dos males
caminho pesado
caminho pesado
Com os olhos abertos, eu ando
costas retas
mãos abertas
mundo atrás de mim
saindo pela lateral
ponto