395px

Noite de Sábado

Stille Volk

Nueit De Sabbat

Tres bigos suu tucon, que pujan dret tau cèu :
Aus lors pès cluca l'uelh la tèrra adromilhosa ;
L'aura, entà la jumpar, ditz sa canta amistosa :
La lua amanta tot d'ua blancor de nèu.

A la frescor deu ser, los harris solament
E peus cassos brostuts, un gahùs, per moment,
Aus fideùs de Cohet que balhan serenadas.
Per'mor qu'ei lo sabbat, per los camins crotzats.

Bathleu qu'arribaràn d'arron los envitats,
A la coda-li-sega, e lhèu quauqu'uns per banda.
Viéner audir lo predic, en tornejan lo hus,
Léger au libe encantat, virat de cuu en sus,
E sus l'arrai de huèc dançar la sarabanda.

Bathleu qu'arribaràn d'arron los envitats,
A la coda-li-sega, e lhèu quauqu'uns per banda.
Viéner audir lo predic, en tornejan lo hus,
E sus l'arrai de huèc dançar la sarabanda.

Noite de Sábado

Três caras de pau, que se empoleiram no céu:
Nos pés deles, a terra adormecida pisca o olho;
O ar, para a festa, canta sua canção amiga:
A lua ilumina tudo com um brilho de neve.

Na frescura da noite, só os grilos cantando
E pés descalços, um barulho, de vez em quando,
Para os fiéis de Cohet que fazem serenatas.
Porque é sábado, pelos caminhos cruzados.

Os convidados vão chegar, logo depois, na festa,
Na fila da colheita, e talvez alguns pela beirada.
Vêm ouvir o sermão, enquanto giram o fuso,
Leves no livro encantado, deitados de costas,
E sobre a fogueira dançar a sarabanda.

Os convidados vão chegar, logo depois, na festa,
Na fila da colheita, e talvez alguns pela beirada.
Vêm ouvir o sermão, enquanto giram o fuso,
E sobre a fogueira dançar a sarabanda.

Composição: