Itxaropen Hitza
Egunkaria irekitzen dudalarik
gutxitan ditut berri onak irakurtzen.
Gauzek pixkanaka aurrera egin
beharrean
azkar ari da gure lur zoru ero hau amialtzen,
ari dala amialtzen, ta ni txikitzen.
Zoriontasunerako bide ukatuan
dihardut oraindik gutxita amiltzen.
Ari gara amiltzen, ta ni txikitzen.
Itsaso bortitz honetan itotzen naiz.
Itsaso hortitz honetan itotzen naiz.
Itxo,itxo,itxo!
Bizitzaren untzian naiz gatibu,
berealdi denboretan ezin arnastuz.
Urrun zaudela ongi dakidan arren
zure portu hortan behar nuke lus hartu.
Azkar handitzen dihardu itsasoak.
Irentsi dituenak beti gogoan.
Borrokan dirauten bizi zanpatuak
ez ditu gehiegi zaintzen munduak
Itxaropen hitzak planeta du laztantzen,
ta honek ez du konplazitzen.
Itsasoa osatzen duten tantak
bidegabekerientzat gordeleku.
Mundua zuzentzen duten zaunkak
laguntzen dio lur zoru ero honi amiltzen,
ari dala amiltzen, ta ni txikitxen.
Itsaso bortitz honetan itotzen naiz.
Itsaso bortitz honetan itotzen naiz.
Itxo,itxo,itxo!
Bizitzaren untzian...
Itxaropen hitzak....
A Palavra da Esperança
Quando abro o jornal
raramente leio boas notícias.
As coisas vão avançando aos poucos
mas
nossa terra louca tá desmoronando rápido,
tá desmoronando, e eu me encolhendo.
No caminho da felicidade
ainda tô me perdendo pouco a pouco.
Tô me perdendo, e eu me encolhendo.
Nessa maré brava eu tô me afogando.
Nessa maré brava eu tô me afogando.
Espera, espera, espera!
Na correnteza da vida eu sou prisioneiro,
sem conseguir respirar no tempo certo.
Mesmo sabendo que você tá longe
preciso de um porto seguro pra me abrigar.
O mar tá crescendo rápido.
Os que foram engolidos ficam sempre na memória.
Os que lutam, esmagados pela vida
não são muito cuidados pelo mundo.
A palavra da esperança acaricia o planeta,
e isso não traz conforto.
As gotas que formam o mar
são abrigo para as injustiças.
Os gritos que consertam o mundo
ajudam essa terra louca a desmoronar,
tá desmoronando, e eu me encolhendo.
Nessa maré brava eu tô me afogando.
Nessa maré brava eu tô me afogando.
Espera, espera, espera!
Na correnteza da vida...
A palavra da esperança....