Arnas Ixilean
Ilunpetan naiz, amets gaizto baten.
Bidai luze hontan sinistu nahi gabe.
Argi izpiren bat ikusi al banu...
hurbiltasunaren zeinua etengabe
ta miresten zaitut
Nondik nora zoaz bakardadean?
Arnas ixilean?
Gau hotzenetan, ametsetan,
zu ikusi eta gero,
esnatzen naiz egunero
ez zaitudanetik ero.
Amildegiak irenstetik gertu.
Naturaren giltza nork al du aurkitu?
Misterioaren ulertu ezinak
hauskortasuna du nire baitan sortu
ta miresten zaitut,
eta amesten zaitut,
ta miresten zaitut.
Nondik nora zoaz bakardadean?...
Maitasun honetan, bihotza zutaz
guztiz betea.
Hutsune etsia, oinazeari guztiz
itxia.
Gau eta egun zaitut faltan botako ta miretsiko.
Nahiz ta hemen ez egon ez zara inoiz nigandik joango.
Sinisten dut zutan, amodioan, bizi honetan,
zurekin berriro elkartuko naizen
eremu hortan...
Respiração Silenciosa
Estou perdido na escuridão, em um sonho ruim.
Nesta longa jornada, sem querer acreditar.
Será que consigo ver um raio de luz...
O sinal da proximidade é constante
E eu te admiro
De onde você vem na solidão?
Respiração silenciosa?
Nas noites frias, nos sonhos,
depois de te ver,
acordo todo dia
sem você, enlouquecido.
Perigoso estar à beira do abismo.
Quem encontrou a chave da natureza?
A incompreensão do mistério
gerou fragilidade dentro de mim
E eu te admiro,
e eu sonho com você,
e eu te admiro.
De onde você vem na solidão?...
Neste amor, meu coração
está completamente cheio.
Um vazio angustiante, a dor está
totalmente
Dia e noite, vou sentir sua falta e vou te admirar.
Mesmo que você não esteja aqui, você nunca vai me deixar.
Acredito em você, no amor, nesta vida,
que vou me reencontrar com você
naquela dimensão...