Już nie wierzę
Powiedz czy to nie zabawne,
jak pozmieniał wszystko czas.
Nasze wielkie obietnice,
wielką miłość, wielki świat.
Obiecałeś mi, że będziesz.
Zawsze przy mnie, obok mnie.
Że już nigdy nie odejdziesz,
nie zostawisz samej mnie.
Teraz popatrz w moje oczy.
Czy aż tak zmieniły się ?
Jak w milczeniu mijać siebie ?
Czy coś złego stało się ?
Odebrałeś mi nadzieję
w to, że mam dla kogo żyć.
Pozbawiłeś wiary w siebie,
dając w zamian słone łzy, tylko łzy.
refren:
Czy nie widzisz, że ja - że ja - potrzebuję Cię ?
Czy nie słyszysz kiedy wołam Cię ?
Taka ciemna bywa noc bez Ciebie - bez barw.
To ja, żyję z dnia na dzień.
W labiryncie szczęścia gubię się.
Może lepiej było by bez Ciebie - Bez Barw !
Bez Barw.
Já Não Acredito Mais
Diga, não é engraçado,
como o tempo mudou tudo.
Nossas grandes promessas,
grande amor, grande mundo.
Você me prometeu que estaria.
Sempre ao meu lado, perto de mim.
Que nunca iria embora,
que não me deixaria sozinha.
Agora olhe nos meus olhos.
Mudaram tanto assim?
Como passar um pelo outro em silêncio?
Aconteceu algo ruim?
Você me tirou a esperança
de que eu tinha alguém por quem viver.
Você me privou da fé em mim mesma,
dando em troca lágrimas salgadas, só lágrimas.
refrão:
Você não vê que eu - que eu - preciso de você?
Você não ouve quando eu grito por você?
A noite sem você é tão escura - sem cores.
Sou eu, vivendo dia após dia.
No labirinto da felicidade, me perdendo.
Talvez fosse melhor sem você - Sem Cores!
Sem Cores.