Het Tikkende Uur
Het tikkende uur,
de klok op de muur.
Al heel wat tikjes heeft ze gehoord.
Meer dan antiek,
volop klassiek gekleurd.
Wees maar niet bang,
een uurtje duurt lang.
Ouder worden komt met de tijd.
Jong is de mens,
die niet zoekt naar de grens van ouderdom.
Geen grens gepasseerd,
als men maar leert,
te genieten van elk moment.
Weer een begin,
in de volgende zin,
van wie je bent.
Wie niet waagt wie niet wint,
wie kijkt die bemint.
De kostbaarheid die schuilt in haar hart.
Als een gebed,
t'is of ze het net heeft verhoord.
We kijken en we staan,
we zoeken en we gaan,
we leven en we gaan maar door.
We voelen met een traan,
gaan uit en gaan aan,
we leven en we gaan maar door.
Het tikkende uur,
hoe lang het ook duurt.
We genieten van elk moment,
en vliegen voorbij,
een gelukkige tijd met u.
A Hora que Tica
A hora que tica,
a relógio na parede.
Já ouviu muitos tique-taques.
Mais que antiguidade,
cheia de cores clássicas.
Não tenha medo,
um hora é longa.
Envelhecer vem com o tempo.
Jovem é quem,
não busca a fronteira da velhice.
Nenhuma fronteira ultrapassada,
se a gente aprende,
a aproveitar cada momento.
Mais um começo,
em a próxima linha,
do que você é.
Quem não arrisca não petisca,
quem observa ama.
A preciosidade que mora em seu coração.
Como uma oração,
é como se ela tivesse ouvido agora.
Nós olhamos e paramos,
procuramos e vamos,
vivemos e seguimos em frente.
Sentimos com uma lágrima,
acendemos e apagamos,
vivemos e seguimos em frente.
A hora que tica,
por mais que demore.
Aproveitamos cada momento,
e voamos rápido,
um tempo feliz com você.