Uit De Schaduwen Verrezen
De storm des levens raast onverminderd door
Over het pad naar verdoemenis
IJzige winden waaien door de duistere hoeken van mijn ziel
Gevoelens doelloos als monumenten uit lang vervlogen tijden
Herinnerend aan de glorie die eens was en nu is vergaan
Mijn jeugd voor eeuwig verloren
Tussen de ruïnes van mijn koninkrijk
Door de tand des tijd verscheurd
Zal ik voor eeuwig rouwen voor alles wat is verloren
In de vlammen van de tijd tot stof verteerd
Aanschouw de kracht van mijn geest...
Sterker dan ooit uit de as weergekeerd...
Terwijl het theater des levens verder speelt
Naar zijn trieste einde
Machteloos werd ik een toeschouwer van mijn eigen lot
Verkilde emoties drijvend als ijsbergen in een oceaan van herinneringen
Op de drempel naar eeuwigheid machtiger dan ooit uit de schaduwen verrezen
Uit De Schaduwen Verrezen
Ressurgindo das Sombras
A tempestade da vida avança sem parar
Pelo caminho rumo à perdição
Ventos gélidos sopram pelos cantos sombrios da minha alma
Sentimentos sem rumo como monumentos de tempos passados
Recordando a glória que um dia foi e agora se desfez
Minha juventude perdida para sempre
Entre as ruínas do meu reino
Desgarrado pela passagem do tempo
Eu vou chorar eternamente por tudo que se foi
Nas chamas do tempo reduzido a pó
Contemple a força do meu espírito...
Mais forte do que nunca, renascido das cinzas...
Enquanto o teatro da vida continua a encenar
Seu triste fim
Impotente, me tornei um espectador do meu próprio destino
Emoções congeladas flutuando como icebergs em um oceano de memórias
Na porta da eternidade, mais poderoso do que nunca, ressurgindo das sombras
Ressurgindo das Sombras