Tagasi Pimedasse Metsa
Õhtul hämariku ajal
Videviku viivitusel
Hulgun mööda metsa
Nagu haavatud hunt
Teed näitab üksik vilkuv täht
Keset laia põhjataevast
...iga hetkega kadumas tühjusse
Ainult külmus ja pimedus
Ümbritsevad mind
Ainult vaen ja vihkamine
Leiavad tee mu hinge
Täiskuu tõuseb ja saadab mulle jõu
Jätkamaks rännakut sügavasse metsa
Jäised põhjatuuled
Saadavad mind teel metsa
Kus on igavene vabadus
Ja lõputu üksindus
Üksik täht keset laia põhjataevast
Näitab mulle teed sügavasse metsa
Kuhu iialgi ei jõua valgus
Ega paista päiksekiir
Hämarasse peidupaika
Kus on öö ja päeva piir
De Volta à Floresta Sombria
Ao entardecer, na penumbra
Na demora do crepúsculo
Vagueio pela floresta
Como um lobo ferido
Uma estrela solitária brilha
No vasto céu do norte
...a cada momento desaparecendo no vazio
Apenas o frio e a escuridão
Me cercam
Apenas o ódio e a aversão
Encontram caminho na minha alma
A lua cheia se ergue e me dá força
Para continuar a jornada na floresta profunda
Os ventos gélidos do norte
Me guiam pelo caminho da floresta
Onde há liberdade eterna
E solidão sem fim
Uma estrela solitária no vasto céu do norte
Me mostra o caminho para a floresta profunda
Onde a luz nunca chega
Nem um raio de sol brilha
No esconderijo sombrio
Onde é a fronteira entre a noite e o dia