Jantjes offer
Kleine Jan wou voetbal spelen; "Moeder," zei hij, "mag ik gaan?"
En de bal in bei zijn handen bleef hij bij haar ziekbed staan
Even trilden moeders lippen, ach, hoe piepte moeders borst
Zachtjes hoorde 't ventje stamelen: "Jongen, moeder heeft zo'n dorst!"
En buiten riepen z'n makkertjes: "Zeg Jantje! Kom je nou haast
We gaan weer voetbal spelen, dat lollige balspel van laatst!"
refren':
"Moeder, 'k zal je drinken geven" Jantje lei z'n voetbal neer
Haastig liep hij naar de keuken, kwam met een glas water weer
Moeder sloot bedroefd de ogen, schudde zwakjes met haar hoofd
"Vader," zei ze "heeft vanmorgen sinaasapp'len mij beloofd"
Jantje schrok. Wat kon dat wezen? Vader was een jaar al dood
En ze leefden nu al maanden in de allergrootste nood
Dagen was er al geen geld meer, sinaasappelen waren duur
Die goedkope van beneden waren slecht en naar en zuur
refren'
Eensklaps schoot hem iets te binnen en hij greep zijn voetbal op
Toon, een buurjongen van boven, wilde 'm kopen voor een pop
Als ie zoveel geld bijeen had, honderd centen! Wat een schat
Kon ie de mooiste appelen koppen die de groentewinkel had
Heel voorzichtig sloop toen Jantje met zijn bal de kamer uit
Toen ie na 'n kwartier terug kwam had ie 'n mandje vol met fruit
"Moedertje! Kijk nu eens even, kijk mij nu eens even aan!"
Maar 't bleef stil - z'n moeder keek niet... rustig was ze heengegaan
refren'
In het huis van kleine Jantje hingen de gordijnen neer
Zwarte mannen, naar en somber, liepen haastig heen en weer
En er kwam een zwarte wagen en er kwam een zwarte kist
Eind'lijk kwam ook kleine Jantje, van wiens offer niemand wist
En buiten stonden z'n makkertjes heel ernstig en droef bij elkaar
En namen netjes de petjes af voor Jantje z'n moeder d'r baar
O Sacrifício de Jantje
Pequeno Jan queria jogar bola; "Mãe," ele disse, "posso ir?"
E a bola em suas mãos, ele ficou ao lado da cama dela
Os lábios da mãe tremiam, ah, como o peito dela gemia
Suavemente o garotinho balbuciou: "Mãe, você está com tanta sede!"
E lá fora, seus amigos gritavam: "Ei Jantje! Você já vem?
Vamos jogar bola de novo, aquele joguinho divertido de antes!"
refrão:
"Mãe, eu vou te trazer água" Jantje largou sua bola
Correu rápido pra cozinha, voltou com um copo d'água
A mãe fechou os olhos triste, balançou a cabeça devagar
"Pai," ela disse, "me prometeu laranjas esta manhã"
Jantje se assustou. O que poderia ser? O pai já estava morto há um ano
E eles já estavam há meses na maior necessidade
Há dias não havia mais dinheiro, laranjas estavam caras
As baratas de baixo eram ruins, azedas e sem gosto
refrão
De repente, algo lhe ocorreu e ele pegou sua bola
Toon, um vizinho de cima, queria comprá-la por uma boneca
Se ele conseguisse juntar tanto dinheiro, cem centavos! Que tesouro
Ele poderia comprar as melhores maçãs que a frutaria tinha
Com muito cuidado, Jantje então saiu com a bola do quarto
Quando voltou depois de um quarto de hora, tinha uma cesta cheia de frutas
"Mãezinha! Olha só, me vê agora!"
Mas ficou em silêncio - sua mãe não olhou... ela havia partido em paz
refrão
Na casa do pequeno Jantje, as cortinas estavam fechadas
Homens de preto, sombrios e tristes, andavam apressados
E chegou uma carruagem preta e um caixão preto
Finalmente chegou também o pequeno Jantje, de quem ninguém sabia do sacrifício
E lá fora, seus amigos estavam sérios e tristes juntos
E tiraram os bonés em respeito ao caixão da mãe de Jantje