Lintjesregen
Het is weer lintjesregen, de vorstin en haar gemaal
Zijn vandaag weer zeer genegen onderdanen in de zaal
Te behangen met metaal
Ons behaagt het goud te geven aan de hoogste directeur
Die het personeel deed beven met zijn eeuwig slecht humeur
Ook een zeer bekwaam fraudeur
En de zilveren onderscheiding krijgt de adjunct hoofd kommies
Veertig jaar had hij de leiding zonder enig zweetverlies
"Ik ben er niet" was zijn devies
't Brons voor de onderwijzer, de concierge krijgt het tin
De medaille in oud ijzer naar een nijvere boerin
Moeder van een groot gezin
Terwijl de lintjes nederdalen roept een man ver achteraan
Hou je lompen en metalen, ik laat me niet tot ridder slaan
Want ik ben geen onderdaan
Laat mij maar onderaan op jullie ladder staan
Die hele santekraam heeft voor mij afgedaan
Al zink ik in de goot, vernikkel van de kou
Al ben ik uit het lood of staat mijn blik op grauw
Daar wil ik boven staan: ik ben geen onderdaan
Chuva de Medalhas
É de novo chuva de medalhas, a rainha e seu consorte
Estão hoje muito dispostos a enfeitar os súditos na sala
Com metal pra dar
Nos agrada dar ouro ao diretor mais alto
Que fez o pessoal tremer com seu eterno mau humor
Um verdadeiro trapaceiro
E a distinção de prata vai para o adjunto do chefe
Quarenta anos no comando sem suar uma gota
"Não estou aqui" era seu lema
O bronze vai para o professor, o porteiro fica com o estanho
A medalha de sucata vai para uma agricultora trabalhadora
Mãe de uma grande família
Enquanto as medalhas descem, um homem grita lá atrás
Fiquem com suas tralhas e metais, não vou me tornar um cavaleiro
Porque não sou súdito
Deixa eu ficar lá embaixo na sua escada
Essa palhaçada toda não me diz mais nada
Mesmo que eu afunde na sarjeta, congelado de frio
Mesmo que eu esteja fora de prumo ou com o olhar sombrio
É lá que quero estar: não sou súdito