395px

Oi Oi

The Fabulous Trobadors

Oieie

Soi pas qu'un paure trobador
Un cantador de pompidor
Un rabalaire violonaire
Mas cançons valon pas gaire
Mas cançons valon pas pron.

Soi pas qu'un paure joglar
Un cançonier de Mongiscard
Un cantaire de dos aires
Ma cançon se'n va dins l'aire.

Perqué soi pas encapelat
Perqué soi pas encostumat
Perqué soi pas encamisat
Perqué soi pas encarvatat
Perqué soi pas encartablat
Que soi mal considerat.

E me volian aminhardar
E me volian amanhagar
Me far genhar, me calinhar
Me far damnar, me far raunhar
Me far calfar per m'escaudar
Me volian esperdigalhar.

Etiquetat, acaptat
Atacat, aclatat
Kitekatat coma un vielh cat
Acaçat e cacalassat
A me digatz ! O se saviatz !
Cossi soguèri amercadat !
Amitadat, aleiçonat
Afangalat, afangalat
Abocinat, abocat
Que soguèri amanhagat

Canti tota la jornada
Fau aps jamai la bugada
Meni vida de caracò
per m'aver cal que m'estacan
Ma cançon fa quincanéla
Me caldria far la vaissela
Que me fan crebar de fam
Paure DJ occitan !

Estavanit, adelit
Acarnit, aflaquit
Lo forbic aflaquit
L'esperit estequit
Me Balhon pas un escafit.

Me dison que soi plan madur
Es vertat que soi clòsca-dur
Me veson pas a las telès
Que me lavi pas los pès
Se maridèt lo meu cosin
I anguet sonque lo vesin
Que ma lengua es pas de modà
Caldra cambiar de metòda.

E tant que ieu soi rasclat
M'en vau manjar al Mac'Donald
Un hamburger, double hamburger
Un cheeseburger per caulet vert
Filet'o fish per estofish
Sprite and Coca, Fanta for you
Seria melhor de Monts Roucous.

Ta Cançon ten pas la rota
La podras pas cantar tota
Aqui cal quicòm que peta
Que ne perdras la casqueta
Que lo ritme avança plan
Que las cauças vau cagar
Ten la rampa vistoquet
Que ieu ne vau fotre un pèt !

Ma cançon val pas tripetas ?
Estaca-te las caucetas !
Tè! Maria qu'anam trotar
Lo caval se va negar
Tira, que quant fa bon, nada
Favonada e monjetada
Tau valon coma ensalada
Macarèl ! Quina susada!

Val mai un grand degordit
Qu'un pichon estabosit
Mas coma la sala es plena
De tipes d'aquela mena
Quatre piòts, un arganhòl
Un òme redde del còl
Un ministre crèsta-roja
E ieu paura coja !

Oi Oi

Sou só um pobre trovador
Um cantador de pompidor
Um rabugento violonista
Minhas canções não valem muito
Minhas canções não valem nada.

Sou só um pobre jogral
Um cancionista de Mongiscard
Um cantor de dois ares
Minha canção se vai pelo ar.

Por que não sou enfeitado
Por que não sou acostumado
Por que não sou arrumado
Por que não sou enfiado
Por que não sou etiquetado
Que sou mal visto.

E queriam me amansar
E queriam me acalmar
Me fazer gemer, me abraçar
Me fazer sofrer, me fazer juntar
Me fazer esquentar pra me queimar
Queriam me desmantelar.

Etiquetado, aceito
Atacado, aclamado
Kitekatado como um velho gato
Acaçado e calado
Me digam! Ou se soubessem!
Como sou amargurado!
Amargurado, atormentado
Lambuzado, enlameado
Desprezado, jogado
Que sou amansado.

Canto o dia todo
Nunca faço a bagunça
Levo uma vida de caracol
Pra me fazerem me amarrar
Minha canção faz quincaneira
Eu deveria lavar a louça
Que me fazem passar fome
Pobre DJ occitano!

Estagnado, adormecido
Acariciado, afligido
O forasteiro afligido
O espírito estagnado
Me Balhon não é um escafandro.

Me dizem que sou bem maduro
É verdade que sou cabeça-dura
Não me veem nas telas
Que não lavo os pés
Se casou meu primo
E só levou o vizinho
Que minha língua não é da moda
Vai ter que mudar de método.

E enquanto eu sou arrastado
Vou comer no Mac'Donald
Um hambúrguer, duplo hambúrguer
Um cheeseburger pra acompanhar
Filet-o-fish pra estofar
Sprite e Coca, Fanta pra você
Seria melhor de Monts Roucous.

Sua canção não tem a rota
Você não vai poder cantar toda
Aqui precisa de algo que estoure
Que você vai perder a touca
Que o ritmo avança bem
Que as calças vão cagar
Tem a rampa vista
Que eu vou soltar um peido!

Minha canção não vale nada?
Se agarra nas calças!
Olha! Maria, vamos correr
O cavalo vai se afogar
Tira, que quando faz calor, nada
Fanfarronada e manjadada
Valem como salada
Macarél! Que suor!

Vale mais um grande desvio
Que um pequeno estorvo
Mas como a sala está cheia
De caras daquela espécie
Quatro piolhos, um arganhól
Um homem frio do colar
Um ministro crista-vermelha
E eu, pobre coitada!