Geef Nooit Op
ik loop langs de spoorbaan, kijk naar de trein
nee, ik staar naar de trein van de hoop
staat daar glanzend en stil, half in de schaduw
langs een verlaten perron
en ik kijk achterom, als naar een verleden
dat leeg was en zonder geloof
maar mijn hoofd, half verdoofd, zegt dit is het heden
kijk niet vooruit en kijk nooit achterom
geef nooit op
in gedachten zie ik, hoe de wielen gaan draaien
over een spoor zonder eind
tot het dendert door bossen, bergen en dalen
op weg naar de horizon
ik denk hier ligt mijn lot, hier ligt mijn hart
en in deze stad moet ik zijn
met alles wat komt en alles wat gaat
en ik draai me om en keer mijn rug naar de trein
geef nooit op
Nunca Desista
eu ando pela linha do trem, olho para o trem
não, eu encaro o trem da esperança
está lá brilhando e parado, meio na sombra
perto de uma plataforma abandonada
e eu olho para trás, como se fosse um passado
que era vazio e sem fé
mas minha cabeça, meio entorpecida, diz que este é o presente
não olhe para frente e nunca olhe para trás
nunca desista
em pensamentos vejo, como as rodas vão girar
o sobre trilhos sem fim
tudo roncando por florestas, montanhas e vales
rumo ao horizonte
eu penso aqui está meu destino, aqui está meu coração
e nesta cidade eu preciso estar
com tudo que vem e tudo que vai
e eu me viro e dou as costas para o trem
nunca desista