Norge
Gjennom en ode og frysende natt soker to elskende sammen.
Storre blir flammen nar natten er bitterlig stor og forlatt.
Slik soker hjerte mot Norges hjerte, slike flammer i kulden
og stormen en brann: her er der to gjennom lyst eller smerte
- vi og vart land!
Norge i vare hjerter!
Lev, o fedreland der!
Der skal du duve i omhet some blesten i sommerboen!
Der skal du bruse i stolthet som arrete traer mot sjoenga som
en hymne om livet fra varden til siste skaer!
Stigerne gar i gruben dypt i den sorte dag; som
spokelseskrokus brenner i berget de glassbla lamper.
Men sjofolk vadrer mot hjemmet nikker farvel til en damper
som bar, blant palmer og isberg; dem og det norske flagg!
Et under hender;
de blonde netter.
Fugleberg sover
i midnattssolen
Et lys son drommer
i klippens skrenter,
til bratt det brister
i tusen vinger!
La Norge fylle var hjerte!
Horer du landets sang?
Lytt til en liten tone,
det er din egen klang!
Noruega
Através de uma ode e uma noite congelante, dois amantes se buscam.
A chama cresce quando a noite é amargamente grande e abandonada.
Assim o coração busca o coração da Noruega, tais chamas no frio
E a tempestade é um incêndio: aqui estamos nós, através do desejo ou da dor
- nós e nossa terra!
Noruega em nossos corações!
Viva, ó pátria querida!
Lá você vai flutuar em carinho como a brisa no verão!
Lá você vai rugir em orgulho como árvores retorcidas contra a costa como
um hino à vida, da colina até o último recanto!
Os mineiros descem na mina, fundo no dia escuro; como
crocus fantasma queimando na rocha, as lâmpadas azuladas.
Mas os marinheiros caminham para casa, acenando adeus a um vapor
que navegou, entre palmeiras e icebergs; eles e a bandeira norueguesa!
Um milagre acontece;
as noites loiras.
O pássaro da montanha dorme
sob o sol da meia-noite.
Uma luz que sonha
nas falésias,
tão íngreme que se despedaça
em mil asas!
Deixe a Noruega preencher nosso coração!
Você ouve a canção da terra?
Escute uma pequena melodia,
esse é o seu próprio som!