Popió³ (Na Gruzach Domu Boga)
Popió³, dym i œmieræ
Krew zmieszana ze œniegiem,
wiatr wyjacy w zgliszczach.
Ból, rozpacz i ³zy
bezimiennych mogi³ cienie,
ukryte w naszych snach.
Stal, p³omieñ i krew
zaleg³e trupem pola,
zasnute dymem niebo.
Strach, przemoc i skowyt
Strwo¿one groz¹ serce,
wiej¹cy trwog¹ wiatr.
Kl¹twa wiecznej przesz³oœci,
przekleñstwo martwego czasu,
skaza wielkiej jednoœci,
marnosæ naiwnej istoty.
Zwoje magicznej eklipsy,
zaginionej w pomroce dziejów,
ukryte w niej s³owa mantry,
wracaj¹ od wieków na wieki.
Krew - napój wybrany przez Bogów,
¿elaza szczêk - ich sercom najblizsza pieœñ.
Ogieñ - p³omienie syc¹ ich dusze,
Agonii jêk - ten odg³os karmi ich jaŸñ.
¯ycie i œmieræ - jak dzieñ i noc,
Nienawisæ i mi³oœæ - jak ogieñ i woda,
Prawda i Fa³sz - jak S³oñce i Ksie¿yc.
Lata i dni, wieki i ery - mijaj¹ jak obrazy w snach,
umarli, uœpieni - przywa³ani do ¿ycia, gdy nadejdzie czas.
Bl¹dz¹cy w ciemnoœciach, szukajac wci¹¿ œwiat³a - zagubieni w otch³ani czasu,
oszukani, zdradzeni - powtarzamy te b³êdy, które znamy od wieków.
Popió³ (Nas Cinzas da Casa de Deus)
Popió³, fumaça e morte
Sangue misturado com a neve,
vento uivando nas ruínas.
Dor, desespero e lágrimas
sombras de tumbas sem nome,
ocultas em nossos sonhos.
Aço, chamas e sangue
campos cobertos de cadáveres,
ceu encoberto de fumaça.
Medo, violência e uivos
Corações aterrorizados,
vento soprando com pavor.
A maldição de um passado eterno,
uma praga de tempo morto,
mancha da grande unidade,
vã inocência da existência.
Rolos de uma eclipse mágica,
perdida nas brumas da história,
ocultas nela palavras de mantras,
retornando de eras em eras.
Sangue - a bebida escolhida pelos Deuses,
ferro das mandíbulas - a canção mais próxima de seus corações.
Fogo - chamas que saciam suas almas,
Gemido da Agonia - esse som alimenta sua essência.
Vida e morte - como dia e noite,
Ódio e amor - como fogo e água,
Verdade e Mentira - como Sol e Lua.
Anos e dias, séculos e eras - passam como imagens em sonhos,
mortos, despertos - trazidos de volta à vida, quando chega a hora.
Perdidos nas trevas, buscando sempre a luz - perdidos no abismo do tempo,
enganados, traídos - repetimos os erros que conhecemos há séculos.