Nyt On Mies!
Pienen järven rannalla
Kauan sitten kadonneena
Seisoo mökki yksinäinen
Talo kaikkein kovimman
Marssii omalla maallaan
Omat saappaat jaloissaan
Ne ei kivissä kompuroi
Vaan potkaisee ne pois
Nyt on mies!
Suureen hetkeen valmiina
Puoli pulloa nauttineena
Päänsä painaa tuvan nurkkaan
Hohtimet hoitavat hamuaa
Järki lähtee, ääni jää
Veri täyttää nielun, suun
Kyllä mies kivun kestää
Mutta ei häpeää
Nyt on mies!
Aamuisin herätessäni evästän itseni päivään
Kertaamalla mielessäni kaikki ne asiat,
Joissa olen elämässäni epäonnistunut,
Ja kaikki ne mahdollisuudet,
Jotka olen jättänyt käyttämättä
Te ette tiedä mitään
Minä tiedän kaiken
Tukeanne en tarvitse
Apuanne en kaipaa
Itse oman hautani kaivan
Viereen kiven komeimman
Itse oman ristini kannan
Sen viimeisen matkan pahimman
Nyt on mies!
Agora É Homem!
À beira de um pequeno lago
Há muito tempo desaparecido
Ergue-se uma cabana solitária
A casa mais resistente
Marcha em sua própria terra
Com suas próprias botas nos pés
Elas não tropeçam nas pedras
Mas as chuta pra longe
Agora é homem!
Pronto para o grande momento
Com meia garrafa já na cabeça
A cabeça pesa no canto da sala
Os brilhos cuidam do que busca
A razão se vai, a voz fica
O sangue enche a garganta, a boca
Sim, o homem suporta a dor
Mas não a vergonha
Agora é homem!
De manhã, ao acordar, me preparo para o dia
Repetindo na minha mente todas as coisas
Em que falhei na vida,
E todas as oportunidades
Que deixei passar
Vocês não sabem de nada
Eu sei de tudo
Não preciso do seu apoio
Não anseio pela sua ajuda
Eu mesmo cavo minha própria cova
Ao lado, a pedra mais bonita
Eu mesmo carrego minha própria cruz
A pior viagem da última jornada
Agora é homem!