Daar was eens een vreemde meid
Daar was eens een vreemde griet en die heette Klaartje
Groot en sterk en in haar mond een ludiek sigaartje
Zij kon zonder slag of stoot al d'r boontjes doppen
Met een stem om sowieso cokes mee te gaan kloppen
refrain:
Maar ze droomde van een huisje, heel romantisch op de hei
Met een kindje in haar armen en een mannetje aan d'r zij
Maar ze vond maar steeds geen heer
Die wou vechten met de beer
Lange benen en daaraan waar geen schoen kon passen
Grote voeten, fraai geschoeid met twee weekendtassen
En ze droeg heel elegant ringen in haar oren
Die in het normaal gebruik onder tractors horen
refrain
Als ze kwaad werd sloeg ze steeds keihard op de tafel
Brullend van: "Ik ben de baas in mijn eigen navel"
Als ze zong dan dacht je: jee, Klaartje die krijgt weeën
Daarbij sloeg ze haar gitaar radicaal in zessen
refrain
En zij droeg het allerliefst van die overallen
Dat haar vrouwelijke schoon niet zo op zou vallen
Zij kon lonken als een vrouw maar als kerel stoeien
Dat was de ellende nou, da's teveel van 't goeie
refrain
Era uma vez uma garota estranha
Era uma vez uma garota estranha e seu nome era Klaartje
Alta e forte, com um charuto divertido na boca
Ela conseguia descascar seus feijões sem esforço algum
Com uma voz que fazia qualquer um querer se meter em confusão
refrão:
Mas ela sonhava com uma casinha, bem romântica na campina
Com um bebê nos braços e um homem ao seu lado
Mas não conseguia encontrar um cara
Que quisesse brigar com o urso
Pernas longas e pés que não cabiam em sapatos
Grandes pés, bem calçados com duas malas de fim de semana
E ela usava com elegância brincos nos ouvidos
Que normalmente se vêem em tratores
refrão
Quando ficava brava, batia forte na mesa
Gritando: "Eu sou a dona do meu próprio umbigo!"
Quando cantava, você pensava: nossa, Klaartje tá em trabalho de parto
E ainda quebrava sua guitarra em seis pedaços
refrão
E ela adorava usar aquelas macacões
Para que sua beleza feminina não chamasse tanta atenção
Ela podia piscar como uma mulher, mas também se divertir como um cara
Essa era a desgraça, isso é demais do bom
refrão