Zon
Zon, vurige bal, in het heelal
Waar blijf je nou
Zon, ik olie m'n huid en trek alles uit
Ter ere van jou
We sjouwen in jassen door drabbige plassen, zo grauw
Zo goed als bevroren, maar ik wou liggen smoren met jou
Dan gaan we naar zee en dan baden we pootje
En bakken we bruin als een knapperig broodje
Kom schijn door de wolken, het is hier een zootje
En stel dat de zon zei: "Ik ben het wel zat zo
Ik schijn hier te schijnen, het helpt ze geen fluit
De een is te bruin en de ander te blanco
't Is altijd dat ik op schaduwen stuit", en toen ging hij uit
Toen werd het zo koud en donker op aarde
En klagende stemmen hoorde men luid
De zon die scheen gratis, dus had het geen waarde
Nu bleek hij onmisbaar, maar nu was hij uit
Toen kwamen er vogels met vlezige vlerken
Die bouwden hun nesten in donkere kerken
Toen heerste de chaos van donkere dingen
Die je beloeren en die je bespringen
Zon, stralende zon, alles lijkt zwart
Schijn in m'n hart, zon
Schijn nooit verkeerd, ongeconditioneerd
Voor niemand apart
Maar die neemt te veel en die krijgt te weinig, helaas
Kom schijn in m'n hart, dan ben ik al het noodweer de baas
Dan gaan we naar zee in de storm en de hagel
En lopen we zo door de gloeiende zwavel
Dan worden we zelf als de zon: Een stralende bron
Oh, zon
Sol
Sol, bola ardente, no universo
Onde você está agora
Sol, eu passo óleo na pele e tiro tudo
Em homenagem a você
A gente caminha de casaco por poças enlameadas, tão cinzas
Quase congelados, mas eu queria me esquentar com você
Então vamos pra praia e vamos molhar os pés
E bronzear como um pão crocante
Vem brilhar entre as nuvens, tá uma bagunça aqui
E se o sol dissesse: "Já tô de saco cheio
De brilhar aqui, não ajuda em nada
Um tá muito bronzeado e o outro é muito pálido
Sempre esbarro em sombras", e então ele apagou
Aí ficou tão frio e escuro na Terra
E vozes reclamando ecoavam alto
O sol que brilhava de graça, então não tinha valor
Agora ficou claro que era indispensável, mas agora ele se apagou
Então vieram pássaros com asas carnudas
Que construíram seus ninhos em igrejas escuras
Então reinou o caos de coisas sombrias
Que te espreitam e te atacam
Sol, sol radiante, tudo parece negro
Brilhe no meu coração, sol
Nunca brilhe errado, sem condições
Para ninguém separado
Mas um pega demais e o outro recebe de menos, que pena
Vem brilhar no meu coração, então eu dominei a tempestade
Então vamos pra praia na tempestade e na granizo
E vamos caminhando assim pela enxofre ardente
Então nos tornamos como o sol: uma fonte radiante
Oh, sol