Diana

Diana

Diana

Oude vriendin, ik kom weer thuisVelha amiga eu volto à nossa casa
Ik vind je niet meer vrolijk, bijna menselijkJá não te encontro alegre, quase humana
Lichaam geschilderd in wit en bruinCorpo pintado de branco e marrom
En een verdriet in je blikE uma tristeza no olhar
Alsof je eeuwenoude pijn kentComo se conhecesse dor milenar

Ik vind je niet meer wachtend bij de deurJá não te encontro à espera ao pé da porta
Rennend, levendig en mooi of aan het rustenCorrendo viva e bela ou descansando
Zoveel leegte overal om me heenTanto vazio por todo lugar
Zoveel stilte voel ik als ik binnenkomTanto silêncio sinto ao chegar
In ons speelgebiedAo nosso território de brincar

Zondagslunch, de oude feestjesAlmoço aos domingos, a velha farra
Iedereen verzint nieuwe geheimenTodos vão inventando novos segredos
De afwezigheid blijft wit en bruinFica a ausência branca e marrom
En een eeuwenoud verdrietE uma tristeza milenar
Maar de kinderen zijn weer gaan spelenMas os meninos voltaram a brincar
Alsof ze nog steeds jouw blik voelen, DianáComo se ainda sentissem o teu olhar Dianá

Diana, Diana, Diana, DianáDiana, Diana, Diana, Dianá

De afwezigheid blijft wit en bruinFica a ausência branca e marrom
En een eeuwenoud verdrietE uma tristeza milenar
Maar de kinderen zijn weer gaan spelenMas os meninos voltaram a brincar
Alsof ze nog steeds jouw blik voelen, DianáComo se ainda sentissem o teu olhar Dianá

Diana, Diana, Diana, Diá, Dianá, Dianá, DianáDiana, Diana, Diana, Diá, Dianá, Dianá, Dianá
Diana, Diana, Diana, Diá, Dianá, Dianá, DianáDiana, Diana, Diana, Diá, Dianá, Dianá, Dianá
Diana, Diana, Diana, Diá, Dianá, Dianá, DianáDiana, Diana, Diana, Diá, Dianá, Dianá, Dianá
Diana, Diana, Diana, DianáDiana, Diana, Diana, Dianá