Engel Gabriël
Ik had een eigen engel en die heette Gabriel
Die engel had ik nodig want ik kneep 'm als de hel
Hij sloeg meteen zijn vleugels uit bij elk gevaarlijk spel
Een heilig soort gevogelte: mijn engel Gabriel
En onder glazen stolpen zag ik de Madonna staan
D'r brandde dan een lampie bij en voor het slapen gaan
Werden alle kinderen gewassen in de teil
En dan het Onze Vader knielend op 't koude zeil
Nu zit ik diep te denken wat het bidden toch zo zijn
Dat deed ik vroeger nooit en daarom ging het toen zo fijn
Ik steek nog weleens een kaarsje aan en ik sla nog wel eens een kruis
Maar het gaat toch niet zo lekker meer als vroeger bij ons thuis
Toch heb ik wel eens heimwee naar mijn engel Gabriel
Ik heb hem wat verwaarloosd: dat is waar, ik weet 't wel
Maar zit ik in de piepzak, in de rats of in de rouw
Dan roep ik net als vroeger: Gabriel, waar zit je nou
Anjo Gabriel
Eu tinha um anjo só meu e o nome dele era Gabriel
Esse anjo eu precisava, porque eu apertava ele que nem louco
Ele abria suas asas a cada jogada arriscada
Uma espécie de ave sagrada: meu anjo Gabriel
E sob campanas de vidro, vi a Madonna parada
Uma luzinha acesa ali, e antes de dormir
Todas as crianças eram lavadas na bacia
E então o Pai Nosso, de joelhos no chão frio
Agora fico pensando no que é essa oração
Nunca fiz isso antes, e por isso tudo ia tão bem
Às vezes acendo uma vela e faço o sinal da cruz
Mas não tá indo tão bem quanto antes lá em casa
Ainda assim, sinto falta do meu anjo Gabriel
Eu meio que deixei ele de lado: é verdade, eu sei disso
Mas quando tô na pior, na encrenca ou de luto
Eu chamo como antes: Gabriel, onde você tá agora?