De piano
Ik heb een mooie, ouwe piano
Hij is m'n allerbeste vrind
Met op z'n borst twee koop'ren luchters
Die ik nog altijd prachtig vind
Wij gingen samen door 't leven
Vanaf 't moment dat ik 'm zag
En dat is altijd zo gebleven
Zeg maar: tot vandaag de dag
En ik kan er geen genoeg van krijgen
Als ik die ouwe toetsen aai
En dan denk ik bij m'n eigen
Old soldiers never die
Hij zal zich nooit op iets beroemen
Bleef met de pootjes op de grond
Ik kreeg 't applaus en ik kreeg de bloemen
Als hij thuis te zwijgen stond
Soms zingt 'ie zacht van minnekozen
Totdat ik op een wolkje drijf
Dan groeien vierentwintig rozen
Uit z'n glanzend zwarte lijf
Ik kan er geen genoeg van krijgen
Als ik die ouwe toetsen aai
En dan denk ik bij m'n eigen
Old soldiers never die
Hij is de stem die mij doet zingen
Wie was ik zonder hem geweest
Hij is't begin van al m'n dingen
Begin en einde van m'n feest
En zie ik hem in donk're dagen
Wat troosteloos in de kamer staan
Dan steek ik in de koop'ren luchters
Allebei de kaarsen aan
Want ik kan d'r geen genoeg van krijgen
Als ik z'n ouwe toetsen aai
En dan denk ik bij m'n eigen
Old soldiers never die
They just fade away
They just fade away
De Piano
Eu tenho um piano lindo, velho
Ele é meu melhor amigo
Com dois candelabros em seu peito
Que eu ainda acho maravilhoso
Nós passamos juntos pela vida
Desde o momento em que o vi
E isso sempre foi assim
Diga, até hoje
E eu não consigo me cansar
Quando eu acaricio aquelas teclas antigas
E então eu penso comigo mesmo
Velhos soldados nunca morrem
Ele nunca se gaba de nada
Fica com os pezinhos no chão
Eu recebo os aplausos e as flores
Quando ele fica em silêncio em casa
Às vezes ele canta suavemente sobre amores
Até eu flutuar em uma nuvem
Então crescem vinte e quatro rosas
Do seu corpo negro e brilhante
Eu não consigo me cansar
Quando eu acaricio aquelas teclas antigas
E então eu penso comigo mesmo
Velhos soldados nunca morrem
Ele é a voz que me faz cantar
Quem eu seria sem ele?
Ele é o começo de todas as minhas coisas
Início e fim da minha festa
E se eu o vejo em dias sombrios
Tão desolado na sala
Então eu acendo as velas
Nos candelabros
Porque eu não consigo me cansar
Quando eu acaricio suas teclas antigas
E então eu penso comigo mesmo
Velhos soldados nunca morrem
Eles apenas desaparecem
Eles apenas desaparecem