Mijn Bonnemama
Mijn Bonnemama
mijn grootmoeder. We zeiden thuis altijd tegen mijn grootmoeder bonnemama.
Dat komt uit het Frans: bonne mama, lieve moeder, bonne mama
Mijn Bonnemama
Mijn grootmoeder dus, he.
Die had een deftig huis
Die had een mooi huis, zeg. Zo'n herenhuis, weet u wel. Er woonden ook
dames in maar het heet herenhuis. Een dameshuis dat is weer iets heel
anders.
Met donkerrode bolletjes gordijnen
U kent die gordijnen wel met allemaal van die rode bolletjes.
Met heel veel pluche en dik damast
En van die glazen stollepe,
Weet u wel
Van die stollepe, op de kast
En overal zag je van die zalige tierelantijnen
D'r hing, d'r hing
Ja, maak het warm jongens, maak het warm.
D'r hing, ting-ting-tirol-bam-bam-bieling-bidol-bam-bam-badam-bim-bim-
Biding-bom-bom-balam-bim-bim-biram-bam-bam-balam-bam-bam
Dat hing d'r allemaal. Kun je nagaan wat daar allemaal hing
D'rrrrrrrr hing de geur van bronsgroen eikenhout
En op ieder kastje stond een pluk femilie.
Antonius van Padua
U schijnt hem te kennen.
Stond naast een abrikozenvla
Wel drie vier keer gelijk, maar telkens viel ie
En ik weet nog dat ik zo'n jochie was
En in die kamer stond
En wat ik van al die mooiigheid
Het allermooiste vond
De piano van bonnemama, bonnemama, bonnemama, wat een piano
met luchters en kaarsen en een loper van rode velours
De piano van bonnemama, bonnemama, bonnemama, wat een piano
Die zong in dat oude huis van parlez moi d'amour
De piano van bonnemama, bonnemama, bonnemama, wat een piano
Met luchters en
Die zong in dat oude huis van parlez moi d'amour
Minha Vovó
Minha Vovó
minha avó. A gente sempre chamava minha avó de vovó.
Isso vem do francês: bonne mama, mãe querida, bonne mama
Minha Vovó
Minha avó, né.
Ela tinha uma casa chique
Ela tinha uma casa bonita, sabe? Uma casa de gente rica, sabe como é. Também moravam
mulheres lá, mas se chama casa de homens. Uma casa de mulheres é outra coisa bem
diferente.
Com cortinas vermelhas de bolinhas
Você conhece essas cortinas com aquelas bolinhas vermelhas.
Com muito plush e um damasco grosso
E aquelas estatuetas de vidro,
Sabe como é
Aquelas estatuetas, em cima do armário
E em todo lugar tinha aquelas coisas maravilhosas
Tinha, tinha
É, esquenta aí, galera, esquenta aí.
Tinha, ting-ting-tirol-bam-bam-bieling-bidol-bam-bam-badam-bim-bim-
Biding-bom-bom-balam-bim-bim-biram-bam-bam-balam-bam-bam
Tinha tudo isso. Você pode imaginar o que tinha lá
Tinha o cheiro de madeira de carvalho verde
E em cada prateleira tinha uma imagem da família.
Antônio de Pádua
Você deve conhecê-lo.
Ficava ao lado de um pudim de damasco
Três ou quatro vezes igual, mas sempre caía
E eu lembro que eu era um garotinho
E estava naquela sala
E o que eu achava de toda aquela beleza
Era a coisa mais linda
O piano da vovó, vovó, vovó, que piano
com candelabros e velas e um caminho de veludo vermelho
O piano da vovó, vovó, vovó, que piano
Ele cantava naquela casa antiga a música parlez moi d'amour
O piano da vovó, vovó, vovó, que piano
Com candelabros e
Ele cantava naquela casa antiga a música parlez moi d'amour