Moe
O, ik vind de mensen vaak zo mat
Nooit een glimlach op een zebrapad
Hoe ze kijken in de tram
Hij naar haar en zij naar hem
Ik denk wel eens: "De mensen zijn 't zat"
Elk onder z'n eigen grijze hoed
Zelden maar een opgewekte snoet
En op 't cafe-terras
Puilt de slagroom uit 't glas
Ik denk wel eens: "Het gaat ons veel te goed"
Pa is moe, moe is moe
Broer is moe en zus is moe
Oom is moe, tante moe
Iedereen is moe
Voorjaarsmoe, najaarsmoe
Zomermoe en wintermoe
Weekendmoe, levensmoe
Waar moet 't naar toe
Moe van 't politiek geleuter
Moe van kranten en TV
Moe van al 't gepietepeuter
Moe en zo blase
Moe van 't praten, moe van 't leven
Moe van zuur en moe van zoet
Moe van alsmaar pootjes geven
Moe van zoveel overvloed
Daarom schreeuwen de reclames in 't vermoeide op de plaat
Als infectie, dan neem ik Pepsi en dan kom ik lekker popsie uit 't bad
En de blijheid komt uit flesjes, de energie zit in een pil
Uit ampullen en injecties komt reserve levenswil
Lieve mens, waar is de prikkelende tintel in je bloed
Lieve mens, waar is die blijheid en de bloemen op je hoed
Hoe bestaat 't, is de koek al op, wat heb je dan gehad
Als ik de mensen zie, die moeie mensen zie
Dan denk ik vaak: "De mensen zijn 't zat"
O, ik wil niet zeggen dat ik meer ben dan een ander
Misschien wel minder, maar wat doet 't er ook toe
Ik wil alleen maar zeggen aan ieder die 't wil horen
Het is niet waar, we zijn geen sikkepitje moe
Kom, gooi de loper uit, rooie loper uit
Voor elke pasgeboren baby, elke bruidegom en bruid
Kom, gooi de loper uit, de rooie loper uit
Voor elke zilv'ren jubilaris en voor de lente aan je ruit
Ik wil 't daglicht drinken uit m'n beide handen
En op een duintop heerlijk ademen in 't groen
Ik voel nog zoveel vuur in 't gouwe zonlicht branden
Er is zo veel, ontzettend veel te doen
Want de zon in je kop, de maan is in top
De sterren zijn nog lang niet uitgeblust
En de maan in je kop, de nacht is niet kort
De verliefden zijn nog lang niet uitgekust
Dag zon, dag zon, dag zalig hemelding
D'r is geen macht die ooit je kracht zal doven
Drapeer vandaag dat kleed van licht
Rondom ons vermoeide aangezicht
En leer ons weer in 't geluk geloven
Cansado
Ah, eu acho as pessoas tão cansadas
Nunca um sorriso na faixa de pedestres
Como olham no trem
Ele pra ela e ela pra ele
Às vezes eu penso: "As pessoas estão de saco cheio"
Cada um com seu próprio chapéu cinza
Raramente um rosto animado
E no terraço do bar
O chantilly transborda do copo
Às vezes eu penso: "Estamos muito bem, na verdade"
Pai tá cansado, cansado é cansado
Irmão tá cansado e irmã tá cansada
Tio tá cansado, tia cansada
Todo mundo tá cansado
Cansado da primavera, cansado do outono
Cansado do verão e cansado do inverno
Cansado do fim de semana, cansado da vida
Pra onde isso vai?
Cansado da política chata
Cansado de jornais e TV
Cansado de toda essa enrolação
Cansado e tão desiludido
Cansado de falar, cansado de viver
Cansado do azedo e cansado do doce
Cansado de sempre dar uma mão
Cansado de tanta abundância
Por isso os comerciais gritam no cansado do disco
Se eu tiver que escolher, eu pego Pepsi e saio feliz do banho
E a alegria vem de garrafinhas, a energia tá em pílulas
De frascos e injeções vem a vontade de viver
Querido, onde está a faísca no seu sangue?
Querido, onde está a alegria e as flores no seu chapéu?
Como pode ser, o biscoito já acabou, o que você teve então?
Quando vejo as pessoas, essas pessoas cansadas
Eu frequentemente penso: "As pessoas estão de saco cheio"
Ah, eu não quero dizer que sou mais que os outros
Talvez até menos, mas o que isso importa?
Só quero dizer a quem quiser ouvir
Não é verdade, não estamos tão cansados assim
Vem, estenda o tapete, o tapete vermelho
Para cada bebê recém-nascido, cada noivo e noiva
Vem, estenda o tapete, o tapete vermelho
Para cada aniversariante e para a primavera na sua janela
Eu quero beber a luz do dia com minhas duas mãos
E no topo de uma colina, respirar o verde
Ainda sinto tanto fogo queimando na luz dourada do sol
Tem tanto, tanto pra fazer
Porque o sol na sua cabeça, a lua tá no auge
As estrelas ainda não se apagaram
E a lua na sua cabeça, a noite não é curta
Os apaixonados ainda não se beijaram o suficiente
Adeus sol, adeus sol, adeus doce céu
Não há poder que um dia apague sua força
Drapejamos hoje esse manto de luz
Ao nosso cansado rosto
E nos ensine a acreditar na felicidade novamente.