Fípan Fagra
Skalli undir fjalli byr
garpar til hann ríða:
Táð var honum til eydnu lagað
hann átti dóttur fríða.
Há trummar í høll
hermenn ríða fram
Jomfrú leikar í lundum við tann edilmann.
Eirikur gongur frá strondum niðan
ein vid ongar sveinar
Hann sær frúgv við akur sita
talar við hana eina.
Há trummar í høll
hermenn ríða fram
Jomfrú leikar í lundum við tann edilmann.
Tað var mær til eydnu lagad
eg skuldi akur goyma
Siti eg úti árla og síðla
eg kann ikki vánir gloyma
Há trummar í høll
hermenn ríða fram
Jomfrú leikar í lundum við tann edilmann.
Eg vi teg við sømdir fá
ást og góðan vilja
fagra teg so til hallar heim
og teg frá vánum skilja
Há trummar í høll
hermenn ríða fram
Jomfrú leikar í lundum við tann edilmann.
Risin gongur frá srtondum niðan
ein við ongar sveinar
hann sær frúgv við akur sita
talar við hana eina.
Há trummar í høll
hermenn ríða fram
Jomfrú leikar í lundum við tann edilmann.
Kjaftur hans er ógviligur
nasarnar tær eru langar
So eru hansara kjálkabein
sum fjórðung var at ganga.
Há trummar í høll
hermenn ríða fram
Jomfrú leikar í lundum við tann edilmann.
Tá ið tú kemur í trongan skógv,
tú hav væl onnur klæði
Rív upp á teg bjørkuvid,
tad javnt við jørðina dragi!
Há trummar í høll
hermenn ríða fram
Jomfrú leikar í lundum við tann edilmann.
Navn hevur tú av neyðum fingið
so tíni klæði skorin
Tað er ikki á tínari ævi
tú hevur tað tílíkt borið!
Há trummar í høll
hermenn ríða fram
Jomfrú leikar í lundum við tann edilmann.
Fípan Fagra
Skalli sob o monte
os caras vão pra cima:
Era pra ele ter sorte
ele tinha uma filha linda.
Há tambores no salão
os soldados avançam
A donzela dança nos bosques com aquele nobre.
Eirikur sobe da praia
sozinho sem nenhum amigo
Ele vê a moça sentada no campo
conversa só com ela.
Há tambores no salão
os soldados avançam
A donzela dança nos bosques com aquele nobre.
Era pra mim ter sorte
eu deveria guardar o campo
Fico aqui fora de manhã e à tarde
não consigo esquecer as esperanças.
Há tambores no salão
os soldados avançam
A donzela dança nos bosques com aquele nobre.
Eu te ofereço com poucos adornos
amor e boa vontade
te levo tão linda pra casa
e te separo das esperanças.
Há tambores no salão
os soldados avançam
A donzela dança nos bosques com aquele nobre.
O gigante vem da praia
sozinho sem nenhum amigo
ele vê a moça sentada no campo
conversa só com ela.
Há tambores no salão
os soldados avançam
A donzela dança nos bosques com aquele nobre.
A boca dele é horrível
as narinas são longas
E suas mandíbulas
parecem um quarto de milha.
Há tambores no salão
os soldados avançam
A donzela dança nos bosques com aquele nobre.
Quando você entrar na floresta densa,
você deve ter outras roupas
Rasgue a sua camisa de bétula,
que ela arraste no chão!
Há tambores no salão
os soldados avançam
A donzela dança nos bosques com aquele nobre.
Você ganhou seu nome por necessidade
e suas roupas estão rasgadas
Não é na sua vida
que você deveria ter carregado isso!
Há tambores no salão
os soldados avançam
A donzela dança nos bosques com aquele nobre.