An alarc'h
(from Breizh, in Brezhoneg language)
Un alarc'h, un alarc'h tra mor (bis)
War lein tour moal kastell Arvor
Dinn, dinn, daoñ, d'an emgann,
d'an emgann, o !
Dinn, dinn, daoñ, d'an emgann ez an
Neventi vad d'ar Vretoned
Ha mallozh ruz d'ar C'hallaoued
Erru ul lestr e pleg ar mor
E ouelioù gwenn gantañ digor
Degoue'et an Aotrou Yann en-dro
Digoue'et eo da ziwall e vro
D'hon diwall diouzh ar C'hallaoued
A vac'hom war ar Vretoned
Ken e laosker ur youc'hadenn
A ra d'an aod ur grenadenn
Ken e son ar menezioù Laz
Ha froen, ha trid ar gazeg c'hlas
Ken e kan laouen ar c'hleier
Kant lev tro-war-dro, e pep kêr
Deut eo an heol, deut eo an hañv
Deut eo en-dro an Aotrou Yann
An Aotrou Yann a zo paotr mat
Ken prim e droad hag e lagad
Laezh ur Vreizhadez a sunos
Ul laezh ken yac'h evel gwin kozh
Luc'h a daol e c'hoaf p'hen horell,
Ken e vrumenn an neb a sell
Pa c'hoari kreñv, ken kreñv e tarc'h
Ken e taouhanter den ha marc'h
Darc'h atav, dalc'h mat, aotrou dug,
Dav warnehe! ai-ta! bug-ho! bug!
Neb a drouc'h 'vel a douc'hez-te
N'en deus aotrou nemet Doue!
Dalc'homp, Bretoned, dalc'homp mat !
Arsav na truez ! gwad oc'h gwad !
Itron Varia Breizh, skoaz da vro!
Fest erbedenner, fest a vo!
Dare' ar foenn; piv a falc'ho?
Dare' an ed; piv a vedo?
Ar foenn, an ed, piv o fako?
Ar roue gav' gantañ 'raio
Dont a ray a-benn ur gaouad
Gant ur falc'h arc'hant da falc'hat
Gant ur falc'h arc'hant er bro-ni,
Ha gant ur falz aour da vediñ
Mar plije gant ar C'hallaoued
Daoust hag int mank ar Vretoned?
Mar plije gant 'n Aotrou roue
Daoust hag-eñ eo den pe Zoue?
Skrignañ 'ra bleizi Breizh-Izel
O klevet embann ar brezel
O klevet ar youc'h, e yudont
Gant c'hwezh ar C'hallaoued e reont
En heñchoù, e-berr a welour
O redek ar gwad evel dour
Ken yey ruz-glaou brusk an houidi
Hag ar wazi gwenn o neuiñ
Muioc'h a dammoù goaf, e sklent,
Eget skoultroù goude barr-went;
Ha muioc'h a bennoù-marv,
Eget e karnelioù ar vro
Paotred Bro-C'hall 'lec'h ma kouezhint
Betek deiz ar varn e c'hourve'int
Betek deiz ar varn hag ar fust,
Gant an Trubard a ren ar rustl
An diveradur eus ar gwez
'Ray dour benniget war e vez !
Enor, enor d'ar gwenn-ha-du
Ha d'ar C'hallaoued mallozh ruz !
Um Pato
(de Breizh, em língua bretona)
Um pato, um pato no mar (bis)
Na beira da torre do castelo Arvor
Dinn, dinn, daoñ, na batalha,
na batalha, ô!
Dinn, dinn, daoñ, na batalha eu vou
Um aviso bom pros bretões
E uma maldição vermelha pros franceses
Chegou um barco na curva do mar
Com olhos brancos, ele vem aberto
O Senhor Yann chegou de novo
Ele veio pra proteger sua terra
Pra nos proteger dos franceses
Que atacam os bretões
Assim se solta um grito
Que faz a costa explodir
Assim soam as montanhas Laz
E ecoam, e trotam os cavalos cinzas
Assim canta alegremente o sino
Cem vezes ao redor, em cada cidade
Chegou o sol, chegou o verão
Chegou de novo o Senhor Yann
O Senhor Yann é um bom rapaz
Tão bonito seus pés e seus olhos
Um vinho de uma bretã que canta
Um vinho tão bom quanto vinho velho
Um golpe na cara se você olhar,
Assim se queima quem olha
Quando joga forte, tão forte que derruba
Assim se derruba homem e cavalo
Derrube sempre, segure firme, senhor duque,
Dá nele! ai, ai! bug-ho! bug!
Quem faz mal como você
Não tem outro senhor senão Deus!
Seguremo-nos, bretões, seguremo-nos firme!
Não se deixe levar! sangue é sangue!
Senhora Varia da Bretanha, ajude sua terra!
Festa do erbenner, festa vai ter!
Diga ao vento; quem vai gritar?
Diga ao grão; quem vai ver?
O vento, o grão, quem vai pegar?
O rei vai com ele, vai fazer
Virão pra um golpe
Com um grito de prata pra gritar
Com um grito de prata na nossa terra,
E com um grito de ouro pra ver
Se agradar aos franceses
Será que eles vão faltar com os bretões?
Se agradar ao Senhor rei
Será que ele é homem ou Deus?
Os lobos da Bretanha do Sul gritam
Ao ouvir anunciar a guerra
Ao ouvir o grito, eles vão
Com o eco dos franceses eles vão
Nos campos, em breve se verá
Sangue correndo como água
Assim vermelho e azul brusco o céu
E a bruma branca se levantando
Mais e mais golpes de dor, eles gritam,
Do que os fantasmas depois da tempestade;
E mais e mais cabeças cortadas,
Do que nos cantos da terra
Rapazes da França onde caem
Até o dia do julgamento eles vão
Até o dia do julgamento e do bastão,
Com o Trubard que reina o rústico
A destruição das árvores
Dá água abençoada sobre sua vida!
Honra, honra ao branco e ao preto
E aos franceses, maldição vermelha!