Go to the mosk
De maan schijnt over Marrakesh
Krekels tsjirpen zacht
Verborgen in het struikgewas
Op een verlaten pleinterras
Zit een in wit geklede man
Die geheimzinnig lacht
Een vage schaduw nadert hem
Niets verstoort de rust
Over het verstilde plein
De schaduw blijkt een kind te zijn
En omhelst de blanke man
Die het voorzichtig kust
Dit gebeurt zo elke nacht
Dit maakt niemand stuk
De jongen hij is al jaren groot
De blanke man reeds jaren dood
Toch lopen zij hier hand in hand
Dit is het geluk
Vá para a mesquita
A lua brilha sobre Marrakech
Grilos cantam suave
Escondidos na vegetação
Em um terraço abandonado
Senta um homem vestido de branco
Que sorri de forma misteriosa
Uma sombra vaga se aproxima dele
Nada perturba a paz
Sobre a praça silenciosa
A sombra se revela uma criança
E abraça o homem branco
Que a beija com cuidado
Isso acontece toda noite
Isso não quebra ninguém
O garoto já é grande há anos
O homem branco já está morto há anos
Ainda assim, eles andam de mãos dadas
Isso é a felicidade