Hotel Nostalgia
Aan het eind van deze weg
In een steegje zonder naam
Staat een verveloos gebouw
Met een dichtgetimmerd raam
Het uithangbord zwaait knarsend
In zijn hengsels heen en weer
De nachtportier kijkt nog wel op
Maar groet mij al niet meer
Welkom in Hotel Nostalgia
De oude man rechts naast me
Zegt zacht tegen zijn vrouw
Meer dan van mijn eigen leven
Lief hield ik van jou
Hij is geen man voor eenzaamheid
Als ik me niet vergis
Toch zit hij hier nu elke nacht
Sinds zij er niet meer is
Alleen in Hotel Nostalgia
Ook ik kom hier wel vaker
Zie de schimmen om me heen
Dan komen de verhalen
En voel ik me niet alleen
Het zijn vergooide uren
Met een overdaad aan bier
Maar als het volgens plan verloopt
Dan blijft alles hier
En verdwijnt met hotel nostalgia
Als de herinnering zich voedt
Met de langste uren van de nacht
Als het verleden opeens voor je staat
Jonger, veel jonger dan je dacht
Er is altijd wel een kamer vrij
In Hotel Nostalgia
Hotel Nostalgia
No final dessa rua
Em um beco sem nome
Está um prédio sem graça
Com uma janela tapada
A placa balança rangendo
Em suas dobradiças vai e vem
O porteiro da noite ainda olha
Mas já não me cumprimenta mais
Bem-vindo ao Hotel Nostalgia
O velho ao meu lado direito
Fala baixo pra sua mulher
Mais do que da minha própria vida
Amor, eu te amei
Ele não é um homem de solidão
Se não estou enganado
Mas ele está aqui toda noite
Desde que ela não está mais
Sozinho no Hotel Nostalgia
Eu também venho aqui com frequência
Vejo as sombras ao meu redor
Então vêm as histórias
E não me sinto sozinho
São horas desperdiçadas
Com uma overdose de cerveja
Mas se tudo sair como planejado
Então tudo fica aqui
E desaparece com o hotel nostalgia
Quando a memória se alimenta
Com as horas mais longas da noite
Quando o passado de repente aparece
Mais jovem, muito mais jovem do que você pensou
Sempre há um quarto livre
No Hotel Nostalgia