Ballade van de boer

Balada do Agricultor

Ballade van de boer

Ele ama a terra de Twente onde o frio reina no invernoHij houdt van het Twentse land waar 's winters kilte heerst
Com verões quentes, gotas de orvalho na névoa da manhãMet hete zomers druppels dauw bij ochtendmist
O sol nascente o acorda um quarto de hora antes do oesteZonsopgang maakt hem een kwartier voor het westen wakker
Mas a neve permanece mais tempo no campoMaar sneeuw blijft er het langst liggen op de akker
Quando o vento do nordeste congela o solo quebradoAls de noordoosten wind de scherven grond bevriest

Ele ama os campos molhados pela geadaHij houdt van de bedauwde velden in de vorst
A grama coberta de gelo estala sob a botaRijpwit geglazuurd kraakt gras onder de klomp
E um sol pálido rompe as nuvens de névoaEn breekt een bleke zon door de nevelbanken
Do lombo dos cavalos, o vapor se desprendeSlaat bij de werkpaarden stoom af van de flanken
O arado se torna uma espada de prata ao solHet ploegijzer wordt een zwaard van zilver in de zon

Ele ama a honestidade, o cheiro da terra e do estercoHij houdt van eerlijkheid de geur van grond en mest
O odor se espalha pela terra molhadaDe gier over het natgegeseld land verspreid
O cheiro da terra de Twente dos barões têxteisDe geur van Twente land van de textielbaronnen
Que um dia foi conquistada com sangue, suor e lágrimasDat ooit met bloed en zweet en tranen werd ontgonnen
Onde o trabalho dignifica, mas a nobreza não trabalhaEr waar arbeid adelt maar de adel arbeidt niet

Há séculos vivem lado a ladoSinds eeuwen leven naast elkaar
Os agricultores tortosDe kromgegroeide boeren
Os cavalos, as vacas, o gato e o cachorroDe paarden de koeien de kater en de hond
O trigo amarelo, a terra vermelhaHet gele koren de rode aarde
O agricultor ora e enfia sua pá na terraDe boer hij bidt en steekt zijn spade in de grond

Ele ama a chuva que cai pesada sobre a terraHij houdt van regen die zwaar neerslaat op het land
A chuva que dá cheiro à grama cortadaDe regen die geur geeft aan het afgemaaide gras
Mas teme o lobo da centeio nos campos de trigo douradoMaar vreest de roggewolf in velden goudgeel koren
Cavalos ofegantes puxam sulcos profundos com dificuldadeDampende paarden trekken moeizaam diepe voren
O arado lança ondas de terra, a terra deve ser negraDe ploeg werpt golven aarde om het land moet zwart

Ele ama a tempestade forte, o céu onde Donar caçaHij houdt van zware storm het zwerk waar Donar jaagt
Ventos turbulentos que quebram carvalhos centenáriosKolkende wind die eeuwenoude eiken kraakt
Os troncos se curvam, gemem, as folhas se dispersamDe stammen krommen kreunen bladeren verwaaien
Então, sobre os campos, o barulho do grão e os corvosDan scheren over akkers ruisen graan de kraaien
Que sobre pastagens e terras queimadas voamDie over weiden en verschroeide aarde gaan

Ele ama a lama que preenche as marcas das rodasHij houdt van modder die de karresporen vult
Por rodas que rangem, pressionadas do solo úmidoDoor wielen ratelend uit de geile grond gedrukt
Que lentamente retorna ao lodo negroDie langzaam naar het zwarte slik komt terug gebelden
Terra suculenta na mão, como argila para moldarSappige aarde in de vuist als klei te kneden
Cheia de sangue e suor, aqui a terra carrega a culpa para sempreVol bloed en zweet draagt hier de grond voorgoed de schuld

Há séculos vivem lado a ladoSinds eeuwen leven naast elkaar
Os agricultores tortosDe kromgegroeide boeren
Os cavalos, as vacas, o gato e o cachorroDe paarden de koeien de kater en de hond
O trigo amarelo, a terra vermelhaHet gele koren de rode aarde
O agricultor ora e enfia sua pá na terraDe boer hij bidt en steekt zijn spade in de grond