Als de rook om je hoofd is verdwenen
Valt het je op dat de zon feller schijnt
als de rook om je hoofd is verdwenen
Valt het je op dat de wind harder waait
als je hem tegen hebt in plaats van mee
Het is koeler in huis dan aan zee
als de rook om je hoofd is verdwenen
Je kerft je naam in de nerf van een boom
En niemand weet wie je bent
De boswachter glimlacht als hij je herkent
Je drijft langzaam mee met de stroom
Als de rook om je hoofd is verdwenen
Als er gebeld wordt verlaat je het pand
En je loopt langs de trap naar beneden
De tramconducteur voor de deur op de stoep
Knikt je zwijgend maar zeer beleefd toe
Je wil wel wat zeggen maar je bent veel te moe
Want je loopt langs de trap naar beneden
Je verduistert de zon met de wind in je rug
De tramconducteur schudt zijn hoofd
Vandaag is er niemand meer die hij gelooft
Zijn blindenstok tikt op de brug
Valt het je op dat de dag langer duurt
als de rook om je hoofd is verdwenen
Valt het je op dat de nacht warmer is
als de nevel je ogen verzwaart
De kaars waar je samen naar staart
als de rook om je hoofd is verdwenen
De klok en de klepel verzetten de tijd
Je glijdt in een sneeuwdiepe kuil
Ze vragen de morgen, je geeft hem in ruil
Voor het ei dat je eet bij het ontbijt
Als de rook om je hoofd is verdwenen
Quando a fumaça ao seu redor se dissipa
Você percebe que o sol brilha mais forte
quando a fumaça ao seu redor se dissipa
Você percebe que o vento sopra mais forte
quando ele está contra você em vez de a favor
Está mais fresco dentro de casa do que na praia
quando a fumaça ao seu redor se dissipa
Você grava seu nome na casca de uma árvore
E ninguém sabe quem você é
O guarda-florestal sorri ao te reconhecer
Você flutua lentamente com a corrente
Quando a fumaça ao seu redor se dissipa
Quando o telefone toca, você sai do lugar
E desce a escada devagar
O cobrador do bonde na porta na calçada
Acena para você em silêncio, mas muito educadamente
Você quer dizer algo, mas está muito cansado
Porque você desce a escada devagar
Você escurece o sol com o vento nas costas
O cobrador do bonde balança a cabeça
Hoje não há mais ninguém em quem ele acredita
Sua bengala bate na ponte
Você percebe que o dia dura mais
quando a fumaça ao seu redor se dissipa
Você percebe que a noite é mais quente
quando a névoa pesa sobre seus olhos
A vela que vocês dois observam
quando a fumaça ao seu redor se dissipa
O relógio e o sino marcam o tempo
Você desliza em uma cova profunda de neve
Eles pedem pela manhã, você a troca
pelo ovo que você come no café da manhã
Quando a fumaça ao seu redor se dissipa