Pirunpelto
1. Harmaa taivas nousee taas, sade lyö maahan mutaiseen
Kuokkani kantoon isken, kiroan tän kivisen joutomaan
Kaikki hyvä unohdetaan, syvälle multaan haudataan
Sen minkä routa säästää, halla viimein pois korjaa
Ei kuole oksa ennenkuin lehdet putoaa
Tämän päivän loppuun kuljen vielä kun on aikaa
Korteni keosta kannan, hallan pieksemästä
Pirunpellon multaan lasken epätoivon siemen
Sen sydän kova kuin kivi, armoa ei anna
2. Viikot ne vierii vuodetkin, yhä säilyy kaikki ennallaan
Sen kuulen tuulessa ilmassa ja taivaanrannan laulussa
Ei kuole oksa ennenkuin lehdet putoaa
Tämän päivän loppuun kuljen vielä kun on aikaa
Korteni keosta kannan, hallan pieksemästä
Pirun pellon multaan lasken epätoivon siemen
Sen sydän kova kuin kivi, armoa ei anna
Campo do Diabo
1. O céu cinza se levanta de novo, a chuva bate na terra enlameada
Com minha enxada em punho, amaldiçoo esta terra pedregosa
Tudo de bom é esquecido, enterrado bem fundo na terra
O que a geada poupa, o frio finalmente leva embora
Não morre o galho antes que as folhas caiam
Até o fim deste dia eu ando, enquanto ainda há tempo
Carrego meu fardo da pilha, espancado pela geada
No solo do Campo do Diabo, planto a semente da desesperança
Seu coração é duro como pedra, não dá clemência
2. As semanas passam e os anos também, tudo permanece igual
Eu ouço isso no vento, no ar e na canção do horizonte
Não morre o galho antes que as folhas caiam
Até o fim deste dia eu ando, enquanto ainda há tempo
Carrego meu fardo da pilha, espancado pela geada
No solo do Campo do Diabo, planto a semente da desesperança
Seu coração é duro como pedra, não dá clemência