Suolainen Kapteeni
Vihaan sitä viimeistä sanaa, revin maasta tuskan juurineen
Se mikä joskus kuoli, nyt takanani korisee
Vääntyy ja kääntyy, olen pakotettu aistimaan
Eikö se perkele jo kyllästy, samoja tikkuja kynsiin työntämään
Työntämään, työntämään
Tervetuloa helvettiin, nyt kaikki lasinne täyttäkää
Opinnäytetyöni alkaa, sitä elämässä käyttäkää
Itselleni ristin rakennan, ja takapihalleni kohotan
Ja siellä ristillä rinnalla ryövärin, kaikki sikaria poltetaan
Ei voimani lopu, mutta lihakset repeää
Ilmiliekeissä palaa ihmisen pää ja kyynelvirta leviää
Olen majakkasi syntien merillä, kädet verillä vedän laivasi satamaan,
ja sen sytytän palamaan tähän rakkauden paskalampeen
Jos elämän suola ei janota, se tequilalla alas huuhdotaan
Kun silmäsi on kiinni viimeistä kertaa, minäkin uskallan korahtaa
Kuoleman porteilta ohjaan jumalat, kynnysmatoiksi manalaan
Ja siellä saunassa saatanan temppelin, me kaikki sikaria poltetaan
Kallo murtuu, kieli turtuu, emäntä suuttuu, mieli muuttuu
Sydän hajoaa, pää lahoaa, vatsa vääntyy, ja ihminen kääntyy
Virtaa viini, ovi on kiinni, porttola palaa, emännät halaa
Kiinni pitelee, vasaralla hivelee, veri roiskuu, ja viha poistuu
Ei voimani lopu, mutta lihakset repeää
Ilmiliekeissä palaa ihmisen pää ja kyynelvirta leviää
Olen majakkasi syntien merillä, kädet verillä vedän laivasi satamaan,
ja sen sytytän palamaan tähän rakkauden paskalampeen
Ei voimani lopu, mutta lihakset repeää
Ilmiliekeissä palaa ihmisen pää ja kyynelvirta leviää
Olen majakkasi syntien merillä, kädet verillä vedän laivasi satamaan,
ja sen sytytän palamaan tähän rakkauden paskalampeen
Capitão Amargo
Eu odeio essa última palavra, arranco da terra a dor pela raiz
O que um dia morreu, agora ressoa atrás de mim
Se contorce e se vira, sou forçado a sentir
Não tá na hora desse capeta se cansar, de empurrar as mesmas farpas nas minhas unhas
Empurrar, empurrar
Bem-vindo ao inferno, agora encham todos os seus copos
Meu trabalho de conclusão começa, usem isso na vida
Pra mim mesmo eu construo uma cruz, e no meu quintal eu a levanto
E lá na cruz ao lado do bandido, todos nós fumamos charutos
Minhas forças não acabam, mas os músculos se rasgam
Em chamas arde a cabeça do homem e a corrente de lágrimas se espalha
Sou seu farol nos mares dos pecados, com as mãos ensanguentadas eu trago seu barco ao porto,
e o acendo aqui nesse lago de amor cheio de merda
Se o sal da vida não te dá sede, desce com tequila
Quando seus olhos se fecham pela última vez, eu também me atrevo a gritar
Das portas da morte eu guio os deuses, transformo-os em vermes de limiar
E lá na sauna do templo do diabo, todos nós fumamos charutos
O crânio se quebra, a língua entorpece, a dona se irrita, a mente muda
O coração se despedaça, a cabeça apodrece, a barriga se contorce, e o homem se transforma
O vinho flui, a porta está fechada, o bordel arde, as donas se abraçam
Segurando firme, acariciando com o martelo, o sangue espirra, e a raiva se vai
Minhas forças não acabam, mas os músculos se rasgam
Em chamas arde a cabeça do homem e a corrente de lágrimas se espalha
Sou seu farol nos mares dos pecados, com as mãos ensanguentadas eu trago seu barco ao porto,
e o acendo aqui nesse lago de amor cheio de merda
Minhas forças não acabam, mas os músculos se rasgam
Em chamas arde a cabeça do homem e a corrente de lágrimas se espalha
Sou seu farol nos mares dos pecados, com as mãos ensanguentadas eu trago seu barco ao porto,
e o acendo aqui nesse lago de amor cheio de merda