Ke Makam Bonda
Sunyi pagi disinari suria
Wangi berseri puspa kemboja
Menyambut kami mewakili bonda
Tegak kami di makam sepi
Lalang-lalang tinggi berdiri
Dua nisan terkapar mati
Hanya papan dimakan bumi
Dalam kenangan kami melihat
Mesra kasih bonda menatap
Sedang lena di dalam rahap
Dua tangan kaku berdakap
Bibir bonda bersih lesu
Pernah dulu mengucupi dahiku
Kini ku rasakan kasihnya lagi
Meski jauh dibatasi bumi
Nisan batu kami tegakkan
Tiada lagi lalang memanjang
Ada doa kami pohonkan
Air mawar kami siramkan
Senyum kemboja menghantar kami
Meninggalkan makam sepi sendiri
Damailah bonda dalam pengabdian
Insan kerdil menghadap Tuhan
Begitu bakti kami berikan
Tiada sama bonda melahirkan
Kasih bonda tiada sempadan
Kemuncak murni kemuliaan insan
Ao Lado da Mãe
Silêncio da manhã iluminada pelo sol
Aroma radiante da flor de frangipani
Nos recebendo, representando a mãe
Firmes estamos no túmulo solitário
Capim alto se ergue
Duas lápides caídas
Apenas tábuas consumidas pela terra
Em lembranças, vemos
O carinho da mãe nos observando
Enquanto dorme em seu descanso
Duas mãos rígidas se entrelaçam
Os lábios da mãe, limpos e cansados
Já me beijaram a testa um dia
Agora sinto seu amor novamente
Mesmo distante, separado pela terra
Levantamos a lápide de pedra
Não há mais capim se estendendo
Há orações que pedimos
Água de rosas que derramamos
O sorriso da frangipani nos despede
Deixando o túmulo solitário para trás
Descanse em paz, mãe, em sua devoção
Ser humano pequeno diante de Deus
Assim é nossa devoção
Ninguém se compara à mãe que nos deu à luz
O amor da mãe não tem limites
O auge puro da grandeza humana