395px

Hospedados no Céu

Urbanus

In de Hemel Gelogeerd

'k Heb haar leren kennen in de Waalse Ardennen
In een hotel van niemendal
De keuken rook naar uitlaatgas, de douche lag vol met vuile was
En de wc-deur was te smal
Ja, ze hebben me daar deftig gearrangeerd
Maar toch heb ik er in de hemel gelogeerd

De wereld was bewolkt en weer druk overbevolkt
Maar we lagen veilig op het droog
Ze verklapte haar geheimpjes, haar grote en haar kleintjes
En ik luisterde gespannen met één oog
Nee, we hadden zelf niet eens gerepeteerd
En toch hebben we in de hemel gelogeerd

Engeltje vol tederheid, prinsesje vol verlegenheid
Kus me want m'n lippen worden klam
M'n voeten hebben koud en ik voel me zo oud
't Werd de hoogste tijd dat je kwam

Ze kon maar niet begrijpen dat ik ook eenzaam kon zijn
Dat ik blij was dat ik haar dicht bij mij had
Ze dacht dat ik al gauw haar weer vergeten zou
Ze voelde zich een vogel voor de kat
Maar nog nooit werd ze zo degelijk gesoigneerd
Z' heeft met mij in de hemel gelogeerd

Ze smolt als een ijsje en ze liet haar traantjes vrij
De ontroering werd haar eventjes te veel
En ik, ik weende niet want ik had eigenlijk geen verdriet
Maar er zat toch een kropje in m'n keel
Nee, we deden eigenlijk niks verkeerd
We hebben alleen maar in de hemel gelogeerd

Engeltje vol tederheid, prinsesje vol verlegenheid
Kus me want m'n lippen worden klam
M'n voeten hebben koud en ik voel me zo oud
't Werd de hoogste tijd dat je kwam

Hospedados no Céu

'Eu a conheci nas Ardenas da Valônia
Em um hotel qualquer
A cozinha cheirava a gás de escapamento, o chuveiro estava cheio de roupa suja
E a porta do banheiro era estreita
Sim, me arranjaram de um jeito bem formal lá
Mas mesmo assim, eu estive hospedado no céu

O mundo estava nublado e superlotado
Mas estávamos seguros e secos
Ela revelou seus segredos, os grandes e os pequenos
E eu escutava atento com um olho só
Não, a gente nem ensaiou
E mesmo assim, estivemos hospedados no céu

Anjinho cheio de ternura, princesinha cheia de timidez
Me beija porque meus lábios estão úmidos
Meus pés estão frios e eu me sinto tão velho
Já estava na hora de você chegar

Ela não conseguia entender que eu também podia me sentir sozinho
Que eu estava feliz por tê-la perto de mim
Ela achava que logo eu a esqueceria
Ela se sentia uma presa fácil
Mas nunca foi tão bem cuidada assim
Ela esteve hospedada no céu comigo

Ela derretia como um sorvete e deixou suas lágrimas caírem
A emoção foi demais para ela por um momento
E eu, eu não chorei porque na verdade não estava triste
Mas tinha um nó na minha garganta
Não, a gente não fez nada de errado
Só estivemos hospedados no céu

Anjinho cheio de ternura, princesinha cheia de timidez
Me beija porque meus lábios estão úmidos
Meus pés estão frios e eu me sinto tão velho
Já estava na hora de você chegar.

Composição: Urbanus