395px

Katrien

Urbanus

Katrien

Ze slaapt in een bed vol raadsels
En ze droomt heel tevree en ontevree
En zelfs als ze wakker wordt
Houdt ze tussen ja en nee

Ze wandelt als een sprookjesnimf
Alles schittert wat ze met haar teentjes raakt
Maar ze ziet niet dat het zomer is
Ze denkt dat het vriest dat het kraakt

Ze dwaalt door een woud vol sluiers
Waar de toverbomen buigen in de wind
Waar de boze wolven huilen
Telkens als de nacht begint

Katrien, Katrien, Katrien
Hoe kan je er zo vreselijk goed uit zien
Terwijl je ongelukkig bent
En 't verschil tussen zon en regen niet meer kent

Je vinger wijst naar links
En je voetje stapt naar rechts
Nee, nooit zag ik zo'n knappe twijfeltrien

Hoewel haar ogen stralen
Ligt haar hartje verzonken in de blues
En dan weent ze bittere tranen
Als het sap van een droeve pompelmoes

Als ze me zo aankijkt
Voel ik haar verdriet maar al te goed
'k Wou dat ik haar kon bevrijden
Maar ik ben ook maar een ridder zonder moed

Ik gaf haar een juweeltje
Omdat ik haar stiekem erg bemin
Helemaal in zilver
Een gevleugelde Egyptische godin

Katrien, Katrien, Katrien
Hoe kan je er zo vreselijk goed uit zien
Terwijl je ongelukkig bent
En 't verschil tussen zon en regen niet meer kent

Je vinger wijst naar links
En je voetje stapt naar rechts
Nee, nooit zag ik zo'n knappe twijfeltrien

Katrien

Ela dorme em uma cama cheia de mistérios
E sonha muito feliz e infeliz
E mesmo quando acorda
Fica entre o sim e o não

Ela caminha como uma ninfa de conto de fadas
Tudo brilha quando toca com os dedinhos
Mas não percebe que é verão
Acha que tá congelando, que tá estalando

Ela vagueia por uma floresta cheia de véus
Onde as árvores mágicas se curvam ao vento
Onde os lobos maus uivam
Toda vez que a noite começa

Katrien, Katrien, Katrien
Como você pode estar tão incrivelmente linda
Enquanto está infeliz
E não sabe mais a diferença entre sol e chuva

Seu dedo aponta pra esquerda
E seu pézinho pisa pra direita
Não, nunca vi uma dúvida tão charmosa

Embora seus olhos brilhem
Seu coração tá afundado na tristeza
E então ela chora lágrimas amargas
Como o suco de uma toranja triste

Quando ela me olha assim
Sinto sua dor muito bem
Queria poder libertá-la
Mas sou só um cavaleiro sem coragem

Eu dei a ela uma joia
Porque a amo secretamente muito
Toda em prata
Uma deusa egípcia alada

Katrien, Katrien, Katrien
Como você pode estar tão incrivelmente linda
Enquanto está infeliz
E não sabe mais a diferença entre sol e chuva

Seu dedo aponta pra esquerda
E seu pézinho pisa pra direita
Não, nunca vi uma dúvida tão charmosa

Composição: Urbanus