Zieltje
d'Er fladdert al een ganse tijd
een zieltje rond mijn hoofd.
Ik denk dat het van me houdt
of diep in mij gelooft.
Het zit gewoon te wachten
tot ik een kindje maak.
Om d'er in te springen
van zodra 't er in geraakt.
Maar lieve kleine zieltje,
bij mij maak je geen kans
niet dat ik niet van kinderen hou
of dat ik het niet kan.
Maar ik heb toch zo een hekel
aan ons mensensoort.
Alleen al om die reden
plant ik mij niet voort.
Wij zijn al met teveel
en wij doen alles kapot.
Eén spoor van vernieling,
wij vreten alles op.
Ja, we kunnen ook wel mooi zijn
en af en toe eens goed.
Maar 't loont echt de moeite niet
dat je 't daarom doet.
Nee, 't loont echt de moeite niet
dat je 't daarom doet.
Als je kost wat kost
op onze aardbol wonen wil.
Dan help ik je wel zoeken
met mijn grote toverbril.
Zet je op mijn schouder,
hou je vast aan mijn baard.
Ik ben je Sint-Kristoffel,
ik ben je hobbelpaard.
Wijs maar met je vingertje
waar ik je brengen moet.
De zee, de bergen of het woud,
het is me allemaal goed.
Liefst ver genoeg van de beschaving,
ver van het venijn.
Daar kan je nog leven
en gelukkig zijn.
Word dan maar een kikkertje
of een wilde appelboom
of een hele grote walvis
of een zeeanemoon.
Maar een mens moet je niet worden
dat raad ik je niet aan.
Je kan beter als een schurftmijt
door het leven gaan
je kan beter als een schurftmijt
door het leven gaan.
Alma Perdida
d'Er flutua há um bom tempo
uma alma ao redor da minha cabeça.
Eu acho que ela gosta de mim
ou acredita profundamente em mim.
Ela só está esperando
até eu fazer uma criança.
Para pular dentro dela
assim que ela entrar.
Mas, querida alma pequena,
comigo você não tem chance
não que eu não goste de crianças
ou que eu não consiga.
Mas eu realmente tenho um ódio
da nossa espécie humana.
Só por essa razão
não vou me reproduzir.
Já somos muitos demais
e estamos destruindo tudo.
Um rastro de destruição,
nós devoramos tudo.
Sim, nós também podemos ser bonitos
e de vez em quando fazer o bem.
Mas não vale a pena
do jeito que você faz.
Não, não vale a pena
do jeito que você faz.
Se você quer a todo custo
morar neste nosso planeta.
Então eu te ajudo a procurar
com meus grandes óculos mágicos.
Sente no meu ombro,
segure-se na minha barba.
Eu sou seu São Cristóvão,
eu sou seu cavalo de pau.
Aponte com seu dedinho
onde eu devo te levar.
O mar, as montanhas ou a floresta,
tanto faz pra mim.
De preferência longe da civilização,
longe do veneno.
Lá você pode viver
e ser feliz.
Então seja um sapinho
ou uma macieira selvagem
ou uma grande baleia
ou uma anêmona do mar.
Mas não se torne um humano,
isso eu não recomendo.
É melhor viver como um ácaro
pelo caminho da vida.
É melhor viver como um ácaro
pelo caminho da vida.