Inimese Loom
ee loom nägi armetu välja
Karv pulstind ja pragunud koon
Silm tuhmund ja alati näljas
Ent mina tast laulugi loon
Ma tean, et mu elu on kadu
Ja ma tean, et ma surema pean
Paljas õhuloss
Õnn, mida adun
Ja mu voorused, needki vaid vead
Aga loom kõnnib muretult ringi
Tema radasid needus ei tea
Tema enese nimel ei tingi
Jumal teab, kas ta elama peab
Ma tean, et mu elu on kadu
Ja ma tean, et ma surema pean
Paljas õhuloss
Õnn, mida adun
Ja mu voorused, needki vaid vead
Kuid see loom, kelle hoida on maja
Ootab hommiku hakul meest
Kelle toetavat sõna on vaja
Et pageda hirmude eest
Ent siiski nüüd see on juhtund
Mis ikka peab juhtuma
Et mehe keha on jahtund
Ja hing hakkab jahtuma
Ma tean, et mu elu on kadu
Ja ma tean, et ma surema pean
Paljas õhuloss
Õnn, mida adun
Ja mu voorused, needki vaid vead
Mind kantakse, jalad ees, välja
Ja loom jääb elama nii
Et keegi ei mõista ta nalja
Ja nuttu ka nagunii
A Criatura
a criatura parecia miserável
Pelo desgrenhado e o corpo quebrado
Olhos opacos e sempre faminto
Mas eu ainda crio canções sobre ele
Eu sei que minha vida é passageira
E eu sei que vou ter que morrer
Um castelo de ar
Felicidade que percebo
E minhas virtudes, essas são só erros
Mas a criatura anda despreocupada
Seus caminhos não conhecem maldição
Por si só, não faz concessões
Deus sabe se ele precisa viver
Eu sei que minha vida é passageira
E eu sei que vou ter que morrer
Um castelo de ar
Felicidade que percebo
E minhas virtudes, essas são só erros
Mas essa criatura, que a casa abriga
Espera o homem ao amanhecer
De quem precisa de palavras de apoio
Para escapar dos medos
Mas agora isso aconteceu
O que tinha que acontecer
O corpo do homem esfriou
E a alma começa a se apagar
Eu sei que minha vida é passageira
E eu sei que vou ter que morrer
Um castelo de ar
Felicidade que percebo
E minhas virtudes, essas são só erros
Eu sou levado, de pés pra cima, pra fora
E a criatura continua a viver assim
Que ninguém entenda sua piada
E o choro, de qualquer forma.