Iragana hil baino lehen
Tren geltoki zaharrean zai nago
zure irrifarra oroitu nahian
baina euriak bustita, galduz doaz
ene taupada isilak
Gauean murgildu zen tren hotsa
bakarrik utziz nire biotza,
musu bero bat masailean eta lepotik
zapi goxo bat zintzilik
Iragana hil baino lehen
esaidazu arren
nora jo, non maita zaitzaket.
Iragana, hil bada ere
esaidazu arren
nora jo, non aurki zaitzaket.
Ziur nago berandu ez dela
irakurri dut ortzean.
ilargia izkutatuz doa zure begi etsietan.
Hitzez nola azaldu ez dakit
barnean dudan samina;
herbesteratuen artean
halaxe omen da herrimina.
Antes que o passado morra
Estou esperando na velha estação de trem
tentando lembrar do seu sorriso
mas a chuva molha, tudo se perde
meus batimentos silenciosos
O som do trem mergulhou na noite
deixando meu coração sozinho,
um beijo quente na bochecha e no pescoço
um lenço macio pendurado
Antes que o passado morra
me diga, por favor
pra onde ir, onde posso te amar.
Passado, mesmo que morra
me diga, por favor
pra onde ir, onde posso te encontrar.
Tenho certeza que não é tarde
li isso no céu.
o luar se esconde nos seus olhos tristes.
Não sei como explicar em palavras
a dor que carrego dentro;
entre os exilados
é assim que se sente a saudade.