Ook matrozen kunnen heimwee hebben
refrain:
Ook matrozen kennen heimwee, naar de haven, dicht bij huis
Ook matrozen kennen heimwee, naar hun vrouw en kind'ren thuis
In de vreemde zijn ze eenzaam, op de grote oceaan
Ook matrozen kennen heimwee, want bij 't weerzien blinkt een traan
Op de kade is hun afscheid, want matrozen gaan naar zee
Een omhelzing van twee mensen, een herinnering neemt hij mee
Op de loopplank kijkt hij nog eenmaal in de ogen van vrouw en kind
Hij verlangt nu al naar 't einde van de reis die pas begint
refrain
Duizend mijlen van de haven, waar hij alles achter liet
Elke avond, in den vreemde, als hij weer de foto ziet
Waar hij alleen maar van kan houden, dan verlangt hij weer naar huis
Naar dat enig dierbaar plekje, bij z'n vrouw en kind'ren thuis
refrain
Want bij 't weerzien blinkt een traan
Até os marinheiros sentem saudade
refrão:
Até os marinheiros sentem saudade, do porto, perto de casa
Até os marinheiros sentem saudade, da mulher e dos filhos em casa
Na terra estranha, eles se sentem sozinhos, no grande oceano
Até os marinheiros sentem saudade, pois ao se reencontrar brilha uma lágrima
Na doca é a despedida, pois os marinheiros vão para o mar
Um abraço entre duas pessoas, uma lembrança que ele leva
Na prancha ele olha mais uma vez nos olhos da mulher e da criança
Ele já anseia pelo fim da viagem que apenas começa
refrão
Milhas e milhas do porto, onde deixou tudo para trás
Toda noite, em terra estranha, ao ver a foto novamente
Apenas do que ele pode amar, então ele anseia por casa
Para aquele único lugar querido, com sua mulher e filhos em casa
refrão
Pois ao se reencontrar brilha uma lágrima