Talven kiro
Viimein palasi tuo vanha mies, aikansa elänyt
mukanaan verinen miekka ja ukkosen mahtavat voimat.
Oli taistellut puolesta kansojen, muinaisten veljien
vaan yhtä voittanut milloinkaan, kylmää talven voimaa.
Pakkasen miekkaa ja talven viimaa, ei voittanut milloinkaan
niin aika jätti miehen ja kansan pohjoisen.
Lähti tietä kulkemaan, polkua tuonelaan
Kohti ikuista kuolemaa, tuonelan synkkää rotkoa
Miekkaansa tarttui puolesta kansojen
Vaan talvea koskaan voittanut ei
Jumalat eivät voimiaan antaneet
Nyt tuonelaan käy jo sankarin tie
Kun talven viima ja ukkosen voimat iskevät vastakkain.
Kun salamat maahan lyövät ja lunta tuiskuttaa.
Sen silloin nähdä voi mitä jumalat aikaan saa.
Kun kylmyys taivas musta peittää maan.
Saapui portille tuonelan, loppunsa alkuun
hyppäsi reunalta tyhjyyteen, alas tuonelan synkkyyteen.
Lipui alas pimeyteen, ikuiseen pudotukseen.
Turjan luokse tuonelaan, kylmään hautaansa.
Voittajaa emme koskaan saaneetkaan
Nyt tuonelaan käy jo sankarin tie
Talvea enää ei voi uhmata
Pakkasta ei voi tuhota
A Maldição do Inverno
Finalmente voltou aquele velho, que já viveu sua época
trazendo consigo uma espada ensanguentada e os poderosos poderes do trovão.
Ele lutou pelo povo, pelos irmãos antigos
mas nunca venceu, nem uma vez, a fria força do inverno.
A espada do frio e o vento do inverno, nunca foram vencidos
assim o tempo deixou o homem e o povo do norte.
Partiu pelo caminho, rumo à estrada da morte
Em direção à morte eterna, ao sombrio abismo do além.
Agarrou sua espada em defesa do povo
Mas o inverno nunca foi vencido
Os deuses não deram seus poderes
Agora o caminho do herói já leva ao além
Quando o vento do inverno e os poderes do trovão se chocam.
Quando os relâmpagos atingem a terra e a neve sopra.
Então se pode ver o que os deuses conseguem fazer.
Quando o frio negro do céu cobre a terra.
Chegou ao portão do além, ao início de seu fim
saltou da borda para o vazio, para a escuridão do além.
Deslizou para a escuridão, em uma queda eterna.
Para o lugar frio do além, seu túmulo gelado.
Nunca conseguimos um vencedor
Agora o caminho do herói já leva ao além
O inverno não pode mais ser desafiado
O frio não pode ser destruído.