In het midden
Hij was een man van weinig woorden
Hij zocht een vrouw
Hij zei hallo, hij nam een stoel en zei
Ik zou
Jou ontzettend graag
Heel oppervlakkig leren kennen
Ze zei: dat is goed
Maar ik moet wel
Een andere jurk aan
Er leeft een angsthaas of een wezel
In elk van ons
Die, als hij even maar de kans krijgt, ondergronds
Zich in zoveel bochten wringt
Tot we ophouden met vragen
Naar de zin
Van jaarin
Jaaruit
Dezelfde vrouw
Hij was vrijgevig als geen ander
Hij was een dief
Van zijn eigen portemonnee; hij zei het liefst
Zou ik geven wat ik had
Maar ik heb enkel luchtkastelen
Ze zei: dat is goed
Maar ze moeten wel
Centraal verwarmd zijn
Hij heeft haar verkeerd begrepen
Zij heeft hem maar half verstaan
Maar wie wil er moeilijkheden
En wat komt het er op aan
Er draait altijd wel een film; de drank staat immers klaar
Kop op
Ze leven heel gelukkig langs elkaar
Er leeft een angsthaas of een wezel
In elk van ons
Die, als hij even maar de kans krijgt, ondergronds
Zich in zoveel bochten wringt
Tot we ophouden met vragen
Naar de zin
Van jaarin
Jaaruit
Dezelfde vrouw
Jij hebt mij verkeerd begrepen
Ik heb jou maar half verstaan
Maar wij laten het in het midden
Om geen figuur te slaan
En we gaan er iets aan doen; zometeen of volgend jaar
Tot zolang
Leven we nog even langs elkaar
Er leeft een angsthaas of een wezel
In elk van ons
Die, als hij even maar de kans krijgt, ondergronds
Zich in zoveel bochten wringt
Tot we ophouden met vragen
Naar de zin
Van jaarin
Jaaruit
Dezelfde vrouw
No Meio
Ele era um cara de poucas palavras
Ele procurava uma mulher
Ele disse olá, puxou uma cadeira e falou
Eu gostaria
De te conhecer bem
De forma bem superficial
Ela disse: tudo bem
Mas eu preciso
De um vestido diferente
Há um covarde ou uma raposa
Dentro de cada um de nós
Que, assim que tem a chance, se esconde
Se contorcendo de tantas maneiras
Até pararmos de perguntar
Sobre o sentido
De ano em
Ano out
A mesma mulher
Ele era generoso como ninguém
Ele era um ladrão
Da própria carteira; ele dizia que preferia
Dar o que tinha
Mas só tenho castelos de areia
Ela disse: tudo bem
Mas eles precisam
Ser aquecidos
Ele a entendeu errado
Ela o entendeu só pela metade
Mas quem quer complicação
E qual é a diferença
Sempre tem um filme passando; a bebida já tá pronta
Levanta a cabeça
Eles vivem muito felizes um ao lado do outro
Há um covarde ou uma raposa
Dentro de cada um de nós
Que, assim que tem a chance, se esconde
Se contorcendo de tantas maneiras
Até pararmos de perguntar
Sobre o sentido
De ano em
Ano out
A mesma mulher
Você me entendeu errado
Eu te entendi só pela metade
Mas vamos deixar assim
Pra não fazer feio
E vamos resolver isso; agora ou no próximo ano
Até lá
Vamos continuar vivendo um ao lado do outro
Há um covarde ou uma raposa
Dentro de cada um de nós
Que, assim que tem a chance, se esconde
Se contorcendo de tantas maneiras
Até pararmos de perguntar
Sobre o sentido
De ano em
Ano out
A mesma mulher