Ben
Ben ik
De merel, ik zing
Ben ik
Het knarsen van het hek
De lichte huivering
Ben ik de boterbloem
Smeer ik de wonden zacht
Ben ik de man die langzaam loopt
De snik, de jammerklacht
De wolk die dikke tranen giet
Het tuiltje plastic rozen
't Verweerde marmer
En uitgebloeid
Vergeet-me-niet
Ik ben het gras
En de bemoste zerk
De bank, de tuinman
Aan het werk
Ik ben de man, de vrouw, het kind
De namen, cijfers in het steen
Het pad met knerpend grind
En verder nog het lijk
Verterend in het graf
En natuurlijk ook
De lege plek als straf
Voor domweg
Lief te hebben
Ben ik
De merel, ik zing
Ben ik
Het knarsen van het hek
De lichte huivering
Ben ik het gras
En de bemoste zerk
De bank, de tuinman
Aan het werk
En verder nog het lijk
Verterend in het graf
En natuurlijk ook
De lege plek als straf
Voor domweg
Lief te hebben
Ben
Eu sou
O sabiá, eu canto
Eu sou
O rangido do portão
A leve tremedeira
Eu sou a flor amarela
Curo as feridas com carinho
Eu sou o homem que anda devagar
O soluço, o lamento
A nuvem que derrama lágrimas grossas
O buquê de rosas plásticas
O mármore desgastado
E murchou
Não me esqueça
Eu sou a grama
E a lápide coberta de musgo
O banco, o jardineiro
Trabalhando
Eu sou o homem, a mulher, a criança
Os nomes, números na pedra
O caminho com cascalho rangendo
E além disso, o corpo
Decomposto na cova
E claro também
O espaço vazio como punição
Por simplesmente
Amar
Eu sou
O sabiá, eu canto
Eu sou
O rangido do portão
A leve tremedeira
Eu sou a grama
E a lápide coberta de musgo
O banco, o jardineiro
Trabalhando
E além disso, o corpo
Decomposto na cova
E claro também
O espaço vazio como punição
Por simplesmente
Amar