De Slag bij Daarom
Wie het laatst ligt
ligt het best
dat is een oud gezegde dat ik gisteren heb bedacht.
Het vergeten is begonnen
met bloemen en zachte broodjes
de vorm van het verdriet is onverbiddelijk.
Zijn laatste woorden waren
als, verrek en appelmoes
dat was meer dan hij ooit
aan tafel heeft gezegd
zijn leven ging voorbij
met werken werken werken
in de waarmakerij.
We zitten eerste rang
bij het afscheid van een man
gevallen in de slag
bij Daarom
waarom?
Een winterkoning zingt
de kist zakt
men is ontroerd
maar niet teveel
de tijd dringt.
En de beloning
waarvan we allen dromen
voor de pijn
de tranen en het zweet
komt nooit nu
maar altijd later
en het is te laat
voor je het weet.
Mensen hopen
mensen willen
zo ontzettend graag een stoel
in de hemel
of nog hoger
ik heb een angstig voorgevoel.
A Batalha em Portanto
Quem fica por último
fica melhor
é um velho ditado que eu pensei ontem.
O esquecimento começou
com flores e pãezinhos
a forma da dor é implacável.
Suas últimas palavras foram
como, caramba e purê de maçã
isso foi mais do que ele já
disse à mesa
sua vida passou
trabalhando, trabalhando, trabalhando
na realização.
Estamos na primeira fila
na despedida de um homem
que caiu na batalha
em Portanto
por quê?
Um rei dos invernos canta
a caixa desce
as pessoas estão emocionadas
mas não demais
o tempo aperta.
E a recompensa
da qual todos sonhamos
pelo sofrimento
as lágrimas e o suor
nunca vem agora
mas sempre depois
e é tarde demais
antes que você perceba.
As pessoas esperam
as pessoas querem
tanto uma cadeira
no céu
ou ainda mais alto
eu tenho um pressentimento ansioso.