Intercontinentaal
Ik ben de stem van het geweten
Ik maak me nooit erg populair
Het liefste zou men mij vergeten
Met mij wordt niemand miljonair
Toen de blanken kwamen
Hoorden we dat wij arm waren
Waren we plotseling achterlijk en dom
Toen de blanken kwamen
Werden we zomaar onderdanen
Mochten we naar de nonnen om te leren waarom
Ik ben de stem van het geweten
Niet langer leende jij je oor
Maar ruilde vrouwen voor geweren
En dreef toen handel in ivoor
Toen de zwarten voor ons werkten waren ze gelukkig
Zonder dat gezeur om zelfbestuur
We bouwden ziekenhuizen; brachten orde, rust en vrede
Want discipline lag niet in hun natuur
Ik ben de stem van het geweten
Jij dacht bij alles wat je deed
Als het je uitkwam aan de bijbel
Maar meer nog aan je portemonnee
Ik ben de stem van het geweten
Voor mij is iedereen gelijk
Of je nou blank of bruin of zwart bent
Of je straatarm bent of rijk
Ik ben de stem van het geweten
Men werkt met teer of smeert met stroop
Of tracht met angst mijn keel te snoeren
Maar zolang ik leef is er nog hoop
Intercontinental
Eu sou a voz da consciência
Nunca fui muito popular
O que eu mais queria era ser esquecido
Comigo ninguém fica milionário
Quando os brancos chegaram
Descobrimos que éramos pobres
De repente, éramos vistos como burros e atrasados
Quando os brancos chegaram
Fomos tratados como súditos
E tínhamos que ir às freiras pra aprender o porquê
Eu sou a voz da consciência
Você já não ouve mais o que digo
Mas trocou mulheres por armas
E começou a negociar marfim
Quando os negros trabalhavam pra nós, eram felizes
Sem essa frescura de autogoverno
Construímos hospitais; trouxemos ordem, paz e tranquilidade
Porque disciplina não estava na natureza deles
Eu sou a voz da consciência
Você pensava em tudo que fazia
Quando te convinha, na bíblia
Mas mais ainda na sua carteira
Eu sou a voz da consciência
Pra mim, todos são iguais
Se você é branco, pardo ou negro
Ou se é pobre ou rico
Eu sou a voz da consciência
Trabalham com betume ou lambuzam com mel
Ou tentam calar minha voz com medo
Mas enquanto eu viver, ainda há esperança