Jacob Olle
Jacob Olle die reed tachtig
En het stoplicht sprong op rood
Het ligt nog vers in het geheugen
Want hij is pas 1 dag dood
Veertien regels, bladzij zeven
Vond ik in het ochtendblad
Maar de tijd heelt alle wonden
Met vergeet, men vergat
Via de Karel Doormankade
Langs het standbeeld van Calvijn
Over de Pieter Mauritssingel
Naar het Wilhelminaplein
Grote woorden, grote namen
Olle's naam was niet zo groot
Toch is er een overeenkomst
Want hij is nu net zo dood
Vroeger vocht hij voor de vrede
In een ver en vochtig land
Schoot hij dertig man aan stukken
En stak daarna het dorp in brand
Hiervoor kreeg hij toen 't grootkruis
In de Nederlandse leeuw
Maar soms werd hij 's nachts weer wakker
Met een kreet, met een schreeuw
Over de Gouverneur van Heutzlaan
Langs het standbeeld van Colijn
Rijdt hij naar z'n laatste rustplaats
Aan het Keizer Karelplein
Grote woorden, grote namen
Olle's naam was niet zo groot
Maar misschien komt hij ze tegen
Want hij is nu net zo dood
Aan het graf wat mooie woorden
En met een soldaat op wacht
Troost het vaderland een moeder
Die een held ter wereld bracht
Vrolijk lachend op de foto
Met z'n blonde bibophaar
Staat hij in een zilveren lijst
Twintig jaar, op het dressoir
Jacob Olle, wij beloven
Dat jouw naam blijft voortbestaan
Nee, wij zullen nooit vergeten
Wat je voor ons hebt gedaan
Er is een pad naar hem genoemd
Wat een straat kon er niet af
Onkruid groeit er, duinroos bloeit er
Het is een stuk buiten de stad
Weinig mensen kom je tegen
Op het Jacob Ollepad
Zelfs een hond keert halverwege weer terug
Het loopt dood...
Jacob Olle
Jacob Olle morreu aos oitenta
E o semáforo ficou vermelho
Ainda está fresco na memória
Pois ele morreu há apenas um dia
Quatorze linhas, página sete
Encontrei no jornal da manhã
Mas o tempo cura todas as feridas
Com o esquecimento, se esqueceu
Pela Karel Doormankade
Passando pelo monumento de Calvino
Pela Pieter Mauritssingel
Rumo à Praça Wilhelmina
Grandes palavras, grandes nomes
O nome de Olle não era tão grande
Ainda assim, há uma semelhança
Pois ele agora está tão morto
Antigamente, ele lutava pela paz
Em uma terra distante e úmida
Destruiu trinta homens
E depois incendiou a aldeia
Por isso recebeu a grande cruz
Do leão holandês
Mas às vezes ele acordava à noite
Com um grito, com um berro
Sobre a Governador de Heutzlaan
Passando pelo monumento de Colijn
Ele vai para seu último descanso
Na Praça Keizer Karel
Grandes palavras, grandes nomes
O nome de Olle não era tão grande
Mas talvez ele os encontre
Pois ele agora está tão morto
No túmulo, algumas palavras bonitas
E com um soldado de guarda
O país consola uma mãe
Que trouxe um herói ao mundo
Sorrindo alegremente na foto
Com seu cabelo loiro e estiloso
Ele está em uma moldura prateada
Vinte anos, na estante
Jacob Olle, nós prometemos
Que seu nome continuará a existir
Não, nunca esqueceremos
O que você fez por nós
Há um caminho que leva seu nome
Que rua não poderia ter?
Erva daninha cresce lá, rosa do deserto floresce
É um pedaço fora da cidade
Poucas pessoas você encontra
No caminho Jacob Olle
Até um cachorro volta no meio do caminho
Ele termina em um beco sem saída...