Kyrie Eleison
Voor de bakker die zijn vuur laat doven
voor de boer die zijn ploeg laat staan
voor de metselaar die geen huis meer wil bouwen
voor de herders die niet meer verder gaan
Voor de meester die niet meer durft vertellen
voor de priester die zijn gebed vergeet
voor de dokter die niet meer kan genezen
en voor de rechter die geen raad meer weet
Voor de grootmoeder alleen op haar kamer
voor opa die al vergeten is
voor de angsten en slapeloze nachten
voor 't verdriet dat niet geweten is
Voor de minnaars die niet meer zingen
voor de liefste die het huis verlaat
voor al het nutteloze leed van de wereld
voor ons zieltje dat tenonder gaat
Voor de kinders in kelders gevangen
zoveel onschuld verkracht en vermoord
voor de politieke heersers
door geld en macht ontspoord
Voor onze bitsige bijtende woorden
voor onze leugens en onze achterklap
voor het paradijs dat we verloren
voor onze levenslange ballingschap
Voor cipiers en advocaten
voor presidenten en inspecteurs
voor adjudanten en commandanten
voor commissarissen en controleurs
Voor fabrikanten en voor commercianten
en farizeeërs met groot gewin
in hormonen drugs en wapens
voor al 't kwaad er tussenin
Ook voor vissers en voor matrozen
en voor het boerenvolk op de tracteur
voor 't zigeunervolk langs de wegen
voor de schipper en de vrachtchauffeur
Voor de buurvrouw en de glazenwasser
voor de smid en voor de timmerman
voor het ventje aan zijn loketje
voor de zanger voor de orgelman
Voor de moeder van 't kreupele kindje
voor het lief van een dode soldaat
voor het meiske zonder beminde
voor al 't zeer dat nooit meer overgaat
Voor wie zal ik hier nu nog zingen
voor diegene die 'k hier vergeet
er kan niemand zonder wat vrede
rijke boer of arme proleet
Kyrie Eleison
Pelo padeiro que deixa o fogo apagar
pelo agricultor que para a arada não vai
pelo pedreiro que não quer mais construir
pelos pastores que não seguem mais adiante
Pelo mestre que já não se atreve a contar
pelo padre que esquece sua oração
pelo médico que não consegue curar
e pelo juiz que não sabe mais o que fazer
Pela avó sozinha em seu quarto
pelo avô que já foi esquecido
pelos medos e pelas noites sem sono
pela dor que não é conhecida
Pelos amantes que já não cantam mais
pela amada que deixa o lar
por todo o sofrimento inútil do mundo
pela nossa alma que está se perdendo
Pelas crianças presas em porões
tanta inocência estuprada e assassinada
pelos governantes políticos
desviados pelo dinheiro e pelo poder
Por nossas palavras amargas e mordazes
por nossas mentiras e nossas fofocas
pelo paraíso que perdemos
pela nossa exílio eterno
Por carcereiros e advogados
por presidentes e inspetores
por ajudantes e comandantes
por comissários e controladores
Por fabricantes e comerciantes
e fariseus com grandes lucros
em hormônios, drogas e armas
por todo o mal que está no meio
Também por pescadores e marinheiros
e pelo povo do campo no trator
pelo povo cigano nas estradas
pelo barqueiro e pelo caminhoneiro
Pela vizinha e pelo lavador de vidros
pelo ferreiro e pelo carpinteiro
pelo garoto em sua cabine
pelo cantor e pelo organista
Pela mãe da criança deficiente
pelo amor de um soldado morto
pela menina sem amado
por toda a dor que nunca passa
Por quem eu vou cantar agora
por aqueles que eu esqueço aqui
não há ninguém sem um pouco de paz
rico agricultor ou pobre plebeu