395px

Menos

Herman Van Veen

Minder

Hij was een man uit het jaar nul
Zijn tijd ver vooruit
Hij vond vliegen een kwestie van
Voorzichtig vallen
En hij viel van de dichtstbijzijnde berg
Behoedzaam naar beneden

Hij dacht eerst nog dat het aan de berg lag
Maar toen hij zichzelf op de foto zag
Verkreukeld in het nieuws van zeven uur
Had ie minder praats
En wist hij eindelijk zijn plaats

Een berg is minder dan een puist
Op de korst van de aarde
En elke hand maakt nog geen vuist
Al denk je iets van waarde stevig vast te houden

Nu maakt hij valkuilen onschadelijk
Door er zelf in te vallen
Zijn roeping werd een beroep
En vallen een gewoonte
Soms kijkt hij als het lente wordt nog wel eens in de verte
Maar zijn vrouw roept: "Stank voor dank, je weet wel beter"
Dus rijdt ie met gas op de plank naar zijn volgende kuil

Een berg is minder dan een puist
Op de korst van de aarde
En elke hand maakt nog geen vuist
Al denk je iets van waarde stevig vast te houden

Een man weegt minder dan het stof
Dat hij soms op doet waaien
Want stof waait op de grond
Maar een man ziet kans met alle winden mee te draaien

Menos

Ele era um homem do ano zero
Sua época estava à frente
Ele achava que voar era uma questão de
Cair com cuidado
E ele caiu da montanha mais próxima
Cautelosamente para baixo

Ele pensou primeiro que era culpa da montanha
Mas quando se viu na foto
Amassado no noticiário das sete
Ele ficou com menos conversa
E finalmente soube seu lugar

Uma montanha é menos que uma espinha
Na crosta da terra
E cada mão ainda não faz um punho
Mesmo que você ache que está segurando algo valioso

Agora ele desarma armadilhas
Caindo nelas ele mesmo
Sua vocação virou profissão
E cair virou um hábito
Às vezes ele olha para o horizonte quando a primavera chega
Mas sua mulher grita: "Agradecimento é só fumaça, você sabe melhor"
Então ele acelera em direção à sua próxima armadilha

Uma montanha é menos que uma espinha
Na crosta da terra
E cada mão ainda não faz um punho
Mesmo que você ache que está segurando algo valioso

Um homem pesa menos que a poeira
Que às vezes ele deixa voar
Porque a poeira sopra no chão
Mas um homem vê a chance de dançar com todos os ventos

Composição: