Twee Reizigers
Hoe zou ik jou kunnen vergeten
na zoveel hotels, hemel en hel
elke ontmoeting was een afscheid
elk hallo een vaarwel
Nooit was er tijd
voor iets anders dan kussen
voor iets anders dan huilen
voor iets anders dan spijt
nooit was er tijd
voor iets anders dan dansen
in gedeelde eenzaamheid
Twee reizigers
eerste klas
Utrecht, Roosendaal, Parijs
een man een vrouw
een koffer een kas
twee maal een
enkele reis
Zij houdt van haar man
hij houdt van zijn vrouw
maar houdt haar man
nog wel van haar
zijn vrouw houdt nog wel
gelooft hij, van hem
hoe hou je wat nog
uit elkaar
En wat als we ooit
voor elkaar zouden kiezen
de kinderen
opa, de boerderij
en waar gaan we wonen
en wie zegt het eerst:
lieve schat,
het is voorbij
Twee reizigers
eerste klas
Utrecht, Roosendaal, Parijs
een man een vrouw
een mantel een jas
twee maal een
enkele reis
Nooit een moment
voor iets anders dan strelen
voor iets anders dan snikken
voor iets anders dan spijt
hoe zou ik jou kunnen vergeten
na al die tijd
na al die tijd
Twee reizigers
eerste klas
Utrecht, Roosendaal, Parijs
een man een vrouw
een mantel een jas
twee maal een
enkele reis
twee maal een
Dois Viajantes
Como eu poderia te esquecer
após tantos hotéis, céu e inferno
cada encontro foi uma despedida
todo olá um adeus
Nunca houve tempo
para algo além de beijos
para algo além de chorar
para algo além de arrependimento
nunca houve tempo
para algo além de dançar
na solidão compartilhada
Dois viajantes
primeira classe
Utrecht, Roosendaal, Paris
um homem, uma mulher
uma mala, um caixa
duas vezes uma
viagem só de ida
Ela ama seu homem
ele ama sua mulher
mas o marido dela
ainda a ama
sua mulher ainda ama,
acredita ele, a ele
como você mantém o que ainda
está se desfazendo
E e se um dia
escolhêssemos um ao outro
as crianças
vovô, a fazenda
e onde vamos morar
e quem diz primeiro:
meu bem,
acabou
Dois viajantes
primeira classe
Utrecht, Roosendaal, Paris
um homem, uma mulher
um casaco, uma jaqueta
duas vezes uma
viagem só de ida
Nunca um momento
para algo além de carícias
para algo além de soluços
para algo além de arrependimento
como eu poderia te esquecer
após todo esse tempo
após todo esse tempo
Dois viajantes
primeira classe
Utrecht, Roosendaal, Paris
um homem, uma mulher
um casaco, uma jaqueta
duas vezes uma
viagem só de ida
duas vezes uma
Composição: Heinz Rudolf Kunze