395px

Coleção

Herman Van Veen

Verzameling

Een straaljager trekt een streep door de hemel
Een merel slaat alarm
Het grasveld vergeelt onder mijn handen
De mollen hebben het warm

De man op de bank in de gloeiende zon
Praat over Zwitserland
Waar de wereld haar geld bewaart
Hij had vroeger ook iets gespaard maar wat
Is ie vergeten
Maar goed ook zegt ie, gek
Hoe alles op den duur
In een verzameling ontaard

En hij kan het weten
Hij had dozen vol bladeren
Een hele herfst in een kast
Hij zei: in mijn strijd tegen de tijd
Vormt alles wat valt een houvast

En het is voor zijn bestwil
Dat hij hier zit
Staart en eet en slaapt
Maar ik weet wat ze onder helpen verstaan
Ze hebben het met de kat gedaan
Die ligt nu lui en vadsig voor de haard

De schemering sluipt
Over het grasveld
De nacht staat op een kier
De man op de bank wordt langzaam doorzichtig
Ik was liever bij jou
Maar ik ben hier

Coleção

Um caça puxa uma linha pelo céu
Um sabiá dá o alarme
O gramado fica amarelo sob minhas mãos
Os toupeiras estão se esquentando

O homem no banco sob o sol escaldante
Fala sobre a Suíça
Onde o mundo guarda seu dinheiro
Ele também tinha algo guardado, mas o que
Ele esqueceu
Mas tá tranquilo, diz ele, doido
Como tudo, com o tempo
Se transforma em uma coleção

E ele pode saber
Ele tinha caixas cheias de folhas
Um outono inteiro em um armário
Ele disse: na minha luta contra o tempo
Tudo que cai se torna um apoio

E é para o bem dele
Que ele está aqui
Olhando, comendo e dormindo
Mas eu sei o que eles entendem por ajudar
Eles fizeram isso com o gato
Que agora está preguiçoso e relaxado diante da lareira

A penumbra se arrasta
Sobre o gramado
A noite está entreaberta
O homem no banco vai se tornando transparente
Eu preferia estar com você
Mas estou aqui