Windstil
Jij in mijn agenda
Met oostindische inkt
Hij op de veranda
Terwijl de merel zingt
Onder de bloeiende jasmijn
Een stuk brood en een glas wijn
Jij zegt het en hij weet het
Het zou voldoende moeten zijn
En met jou in de buurt voor altijd
Voor altijd, voor altijd
Voor altijd, voor zolang als dat duurt
Vergeet hij de tijd
De klok is stuk
De tijd staat stil
De lucht is lila
Door mijn paarse zonnebril
Ze zitten en zwijgen
Want praten en denken
Is een grotere luxe
Dan die armband die hij jou laatst heeft gegeven
Jij op je knieen
In het pas gemaaide gras
Hij lui in een ligstoel
Op zoek naar zijn glas
Slaperig lees je hem iets voor
Tot het aardedonker wordt
De buitenlucht bedwelmt ze
Ze komen zomers niks te kort
En met jou in de buurt voor altijd
Voor altijd, voor altijd
Voor altijd, voor zolang als dat duurt
Vergeet hij de tijd
Het is windstil
Geen blad beweegt
De muggen steken
Er zit onweer in de lucht
Ik lijk zo oplettend
Maar het is zo ontzettend
Moeilijk om wakker te worden
Als je alleen maar geleerd hebt om te dromen
Zij in de keuken
Met de pannen in de weer
Hij voert de goudvis
Voor de tienmiljoenste keer
Heus, dat beest heeft het toch goed
Want al is zijn kom te klein
Hij krijgt op tijd zijn eten
Hij zou tevreden moeten zijn
En met jou in de buurt
Voor altijd, voor altijd
Voor altijd, voor zolang als dat duurt
Vergeet ik de tijd
Calmaria
Você na minha agenda
Com tinta indiana
Ele na varanda
Enquanto o sabiá canta
Sob o jasmim florido
Um pedaço de pão e um copo de vinho
Você diz e ele sabe
Deveria ser o suficiente
E com você por perto pra sempre
Pra sempre, pra sempre
Pra sempre, enquanto durar
Ele esquece o tempo
O relógio tá quebrado
O tempo parou
O céu tá lilás
Por causa do meu óculos roxo
Eles sentam e ficam em silêncio
Porque falar e pensar
É um luxo maior
Do que aquela pulseira que ele te deu outro dia
Você de joelhos
Na grama recém-cortada
Ele relaxa numa espreguiçadeira
Procurando seu copo
Sonolenta, você lê algo pra ele
Até escurecer de vez
O ar livre os embriaga
Eles não sentem falta de nada no verão
E com você por perto pra sempre
Pra sempre, pra sempre
Pra sempre, enquanto durar
Ele esquece o tempo
Tá uma calmaria
Nenhuma folha se mexe
Os mosquitos picam
Tem tempestade no ar
Eu pareço tão atento
Mas é tão difícil
Acordar de verdade
Quando você só aprendeu a sonhar
Ela na cozinha
Com as panelas em ação
Ele alimenta o peixinho
Pela décima milhões de vezes
Sério, aquele bicho tá bem
Porque mesmo que a tigela seja pequena
Ele recebe a comida a tempo
Deveria estar satisfeito
E com você por perto
Pra sempre, pra sempre
Pra sempre, enquanto durar
Eu esqueço o tempo